นี่จึงเป็นเหตุผลที่ต้องมีเรื่องค่าเสื่อมราคา เข้ามาเกี่ยวข้อง เพื่อทยอยรับรู้ต้นทุนของสินทรัพย์ให้เหมาะสมกับระยะเวลาที่ธุรกิจใช้งานจริงค่ะ ในบทความนี้ ชอบการบัญชี จะพาไปทำความเข้าใจแบบง่าย ๆ ว่า ค่าเสื่อมราคา คืออะไร ทำไมต้องคำนวณ และเกี่ยวข้องกับงบการเงินของธุรกิจอย่างไร

ค่าเสื่อมราคา คืออะไร ?

ค่าเสื่อมราคา (Depreciation) คือ การปันส่วนต้นทุนของสินทรัพย์ถาวร (เช่น อาคาร, เครื่องจักร หรือยานพาหนะ) ให้เป็นค่าใช้จ่ายอย่างเป็นระบบตามอายุการใช้งาน ช่วยสะท้อนมูลค่าที่แท้จริงของสินทรัพย์และใช้เป็นค่าใช้จ่ายทางภาษีเพื่อลดหย่อนภาษีได้

ตัวอย่างเช่น ถ้ากิจการซื้อสินทรัพย์มาใช้งานหลายปี เช่น เครื่องจักร ราคา 500,000 บาท ไม่ควรนำต้นทุน 500,000 บาท ไปเป็นค่าใช้จ่ายทั้งหมดในปีแรกทันที เพราะเครื่องจักรไม่ได้ใช้ประโยชน์แค่ปีเดียว แต่ยังช่วยสร้างรายได้ต่อเนื่องในหลายปีข้างหน้า

ดังนั้น จึงใช้หลักการกระจายต้นทุนของสินทรัพย์ออกไปตามอายุการใช้งาน เพื่อให้ค่าใช้จ่ายสัมพันธ์กับรายได้ที่ได้รับจากสินทรัพย์นั้น

ความสำคัญของค่าเสื่อมราคา

ค่าเสื่อมราคา มีความสำคัญต่อธุรกิจหลายด้าน ดังนี้

• ทำให้งบการเงินสะท้อนต้นทุนการใช้สินทรัพย์ได้ถูกต้อง
• ช่วยทำให้กำไรของธุรกิจไม่สูง หรือต่ำผิดปกติในปีที่ซื้อสินทรัพย์
• ทำให้มูลค่าสินทรัพย์ในงบฐานะการเงินใกล้เคียงกับสภาพการใช้งานจริง
• ใช้เป็นข้อมูลประกอบการวางแผนเปลี่ยน หรือซื้อสินทรัพย์ใหม่
• เกี่ยวข้องกับการคำนวณกำไรทางภาษีของกิจการ

ทำไมถึงมีการคิดค่าเสื่อมราคา ?

เหตุผลที่ต้องมีการคิดค่าเสื่อมราคา คือ สินทรัพย์ที่ใช้ในธุรกิจมักมีมูลค่าลดลงตามเวลา และการใช้งาน ตัวอย่างเช่น

• คอมพิวเตอร์ใช้นานไปอาจช้าลง หรือล้าสมัย
• รถยนต์มีการสึกหรอจากการใช้งาน
• เครื่องจักรมีการเสื่อมสภาพตามจำนวนชั่วโมงการทำงาน
• เฟอร์นิเจอร์สำนักงานมีอายุการใช้งานจำกัด

แม้ว่าธุรกิจจะจ่ายเงินซื้อสินทรัพย์ไปแล้วตั้งแต่วันแรก แต่ในทางบัญชี สินทรัพย์นั้นยังค่อย ๆ ถูกใช้ประโยชน์ไปเรื่อย ๆ จึงต้องทยอยรับรู้เป็นค่าใช้จ่ายตามรอบบัญชี การคิดค่าเสื่อมราคาจึงช่วยให้ธุรกิจเห็นต้นทุนที่แท้จริงของการใช้สินทรัพย์ ไม่ใช่ดูเฉพาะเงินสดรับ-จ่ายเท่านั้น

สินทรัพย์ที่ต้องคิดค่าเสื่อมราคา

สินทรัพย์ที่ต้องคิดค่าเสื่อมราคา คือ สินทรัพย์ที่กิจการซื้อมาเพื่อใช้งานระยะยาว และมูลค่าหรือประโยชน์จากการใช้งานจะค่อย ๆ ลดลงตามเวลา การใช้งาน หรือความล้าสมัยหรือไม่ โดยทั่วไป มีลักษณะดังนี้

1. เป็นสินทรัพย์ที่ซื้อมาเพื่อใช้ในกิจการ
ต้องเป็นสินทรัพย์ที่กิจการซื้อมาเพื่อใช้ทำงาน สร้างรายได้ หรือช่วยดำเนินธุรกิจ ไม่ได้ซื้อมาเพื่อขายต่อ เช่น บริษัทซื้อคอมพิวเตอร์ให้พนักงานใช้ทำงาน ถือเป็นสินทรัพย์ของกิจการที่ใช้ในการดำเนินงาน จึงต้องคิดค่าเสื่อมราคา

2. มีอายุการใช้งานมากกว่า 1 รอบระยะเวลาบัญชี
สินทรัพย์ที่ต้องคิดค่าเสื่อมราคามักเป็นของที่ใช้ได้นานเกิน 1 ปี หรือให้ประโยชน์กับกิจการหลายรอบบัญชี เช่น รถยนต์ เครื่องจักร คอมพิวเตอร์ เฟอร์นิเจอร์สำนักงาน อาคาร หรืออุปกรณ์สำนักงานบางประเภท เพราะสินทรัพย์เหล่านี้ไม่ได้หมดประโยชน์ทันทีในวันที่ซื้อ แต่ค่อย ๆ ถูกใช้งานไปเรื่อย ๆ หลายปี

3. มีอายุการใช้งานจำกัด
สินทรัพย์ที่ต้องคิดค่าเสื่อมราคา ควรสามารถประมาณอายุการใช้งานได้ เช่น ใช้ได้ 3 ปี 5 ปี 10 ปี หรือ 20 ปี ตัวอย่างเช่น คอมพิวเตอร์อาจใช้งานได้ประมาณ 3-5 ปี รถยนต์อาจใช้งานได้หลายปี เครื่องจักรอาจมีอายุการใช้งานตามชั่วโมงการผลิตหรือสภาพการใช้งาน

4. มูลค่าหรือประโยชน์ลดลงตามเวลาและการใช้งาน
สินทรัพย์ที่ต้องคิดค่าเสื่อมราคามักเสื่อมลงจากการใช้งาน ตามเวลา หรือความล้าสมัย ซึ่งสะท้อนว่า ธุรกิจได้ใช้ประโยชน์จากสินทรัพย์นั้นไปบางส่วนแล้ว เช่น รถยนต์มีการสึกหรอจากการใช้งาน คอมพิวเตอร์ล้าสมัยเมื่อเทคโนโลยีเปลี่ยน เครื่องจักรเสื่อมตามชั่วโมงการทำงาน หรือเฟอร์นิเจอร์เสื่อมสภาพตามระยะเวลา

5. มีต้นทุนที่วัดมูลค่าได้อย่างน่าเชื่อถือ
สินทรัพย์ที่ต้องคิดค่าเสื่อมราคาควรมีราคาทุนที่ระบุได้ เช่น ราคาซื้อ ค่าขนส่ง ค่าติดตั้ง หรือค่าใช้จ่ายที่ทำให้สินทรัพย์พร้อมใช้งาน เพราะต้องนำราคาทุนมาคำนวณและปันส่วนเป็นค่าเสื่อมราคาในแต่ละงวดบัญชี

สินทรัพย์ที่ไม่ต้องคิดค่าเสื่อมราคา

สินทรัพย์ที่ไม่ต้องคิดค่าเสื่อมราคา คือ สินทรัพย์ที่ไม่ได้มีไว้ใช้งานระยะยาวในกิจการ หรือเป็นสินทรัพย์ที่ไม่มีอายุการใช้งานจำกัด เพราะสินทรัพย์เหล่านี้ไม่ได้ถูกทยอยใช้ประโยชน์จนหมดไปตามอายุการใช้งาน โดยทั่วไป มีลักษณะดังนี้

1. ไม่จำกัดอายุการใช้งาน
ถ้าสินทรัพย์ไม่มีอายุการใช้งานที่ชัดเจน หรือไม่ได้เสื่อมสภาพจากการใช้งานตามปกติ มักเป็นสินทรัพย์ไม่ต้องคิดค่าเสื่อมราคา เช่น ที่ดิน เพราะที่ดินโดยทั่วไปไม่ได้ถูกใช้งานจนหมดไปเหมือนรถยนต์ เครื่องจักร หรือคอมพิวเตอร์ และไม่มีอายุการใช้งานจำกัดแบบใช้ได้กี่ปี จึงไม่ต้องทยอยตัดเป็นค่าเสื่อมราคา

2. ไม่ได้เป็นสินทรัพย์ถาวรที่มีไว้ใช้งานในกิจการ
ค่าเสื่อมราคาจะใช้กับสินทรัพย์ถาวรที่กิจการซื้อมาเพื่อใช้งาน ไม่ใช่ซื้อมาเพื่อขาย ดังนั้น ถ้าสินทรัพย์นั้นมีไว้เพื่อขายต่อ จะไม่คิดค่าเสื่อมราคา แต่จะจัดเป็น สินค้าคงเหลือ เช่น ธุรกิจขายคอมพิวเตอร์ ซื้อคอมพิวเตอร์มาเพื่อขาย ในกรณีนี้คอมพิวเตอร์ถือเป็นสินค้า ไม่ใช่สินทรัพย์ถาวร จึงไม่คิดค่าเสื่อมราคา

3. เป็นสินทรัพย์หมุนเวียน ไม่ได้ใช้ระยะยาว
สินทรัพย์บางอย่างมีไว้ใช้หมุนเวียนในธุรกิจระยะสั้น ไม่ได้เป็นสินทรัพย์ที่ใช้สร้างประโยชน์หลายปี จึงไม่คิดค่าเสื่อมราคา เช่น

• เงินสด
• เงินฝากธนาคาร
• ลูกหนี้การค้า
• สินค้าคงเหลือ
• ค่าใช้จ่ายจ่ายล่วงหน้า

สินทรัพย์กลุ่มนี้จะใช้วิธีรับรู้ตามลักษณะของรายการนั้น ๆ แทน ไม่ได้ใช้หลักค่าเสื่อมราคา

4. ไม่ได้เสื่อมจากการใช้งานแบบสินทรัพย์ถาวรทั่วไป
บางรายการอาจเป็นสินทรัพย์ แต่ไม่ได้ลดมูลค่าจากการใช้งานทางกายภาพเหมือนอาคาร รถยนต์ หรือเครื่องจักร เช่น เงินลงทุน หรือสินทรัพย์ทางการเงินบางประเภท

รายการเหล่านี้จะใช้หลักการวัดมูลค่าหรือการด้อยค่าตามมาตรฐานบัญชีที่เกี่ยวข้อง ไม่ได้คิดค่าเสื่อมราคาแบบสินทรัพย์ถาวร

วิธีคำนวณค่าเสื่อมราคา

การคำนวณค่าเสื่อมราคาทรัพย์สินมี 4 วิธี โดยแต่ละวิธีมีจุดประสงค์และรูปแบบการลดลงของมูลค่าแตกต่างกันไปตามลักษณะการใช้งาน ดังนี้

1. วิธีเส้นตรง (Straight-Line Method)

การคำนวณค่าเสื่อมราคาแบบเส้นตรง เป็นการกระจายค่าเสื่อมราคาให้เท่ากันทุกปี ตลอดอายุการใช้งาน เหมาะสำหรับสินทรัพย์ที่มีการใช้งานค่อนข้างสม่ำเสมอ เช่น เฟอร์นิเจอร์สำนักงาน คอมพิวเตอร์ อุปกรณ์สำนักงาน หรือเครื่องใช้สำนักงานทั่วไป

หลักการคำนวณ
ค่าเสื่อมราคาต่อปี = (ราคาทุนของสินทรัพย์ – มูลค่าคงเหลือ) / อายุการใช้งาน

ตัวอย่าง
ซื้อคอมพิวเตอร์ในราคา 30,000 บาท คาดว่าจะใช้งาน 3 ปี และไม่มีมูลค่าคงเหลือ

ค่าเสื่อมราคาต่อปี = 30,000 / 3 เท่ากับ 10,000 บาทต่อปี
หมายความว่า กิจการจะบันทึกค่าเสื่อมราคาคอมพิวเตอร์ปีละ 10,000 บาท เป็นเวลา 3 ปี

2. วิธีลดลงทวีคูณ (Declining Balance Method)

การคำนวณค่าเสื่อมราคาแบบลดลงทวีคูณ เหมาะสำหรับสินทรัพย์ที่เสื่อมสภาพเร็ว หรือล้าสมัยเร็ว จะคิดค่าเสื่อมปีแรก ๆ สูงและลดลงเรื่อย ๆ เช่น รถยนต์ เครื่องจักร คอมพิวเตอร์ อุปกรณ์เทคโนโลยี เครื่องจักรบางประเภท หรืออุปกรณ์ที่ใช้งานหนักในช่วงแรก

หลักการคำนวณ
คำนวณค่าเสื่อมราคา จากมูลค่าตามบัญชีคงเหลือของสินทรัพย์ในแต่ละปี ไม่ได้คำนวณจากราคาทุนเดิมตลอดเวลา

ตัวอย่าง
ถ้าซื้ออุปกรณ์ราคา 100,000 บาท และใช้อัตราค่าเสื่อมราคา 40% ต่อปี

ปีแรก ค่าเสื่อมราคา = 100,000 × 40% = 40,000 บาท
มูลค่าคงเหลือ = 60,000 บาท

ปีที่สอง ค่าเสื่อมราคา = 60,000 × 40% = 24,000 บาท
มูลค่าคงเหลือ = 36,000 บาท

จะเห็นว่า ค่าเสื่อมราคาในปีแรกสูงกว่าปีถัดไป เพราะคำนวณจากมูลค่าตามบัญชีที่ลดลงเรื่อย ๆ

3. วิธีผลรวมจำนวนปี (Sum-of-the-Years’-Digits Method)

การคำนวณค่าเสื่อมราคาตามผลรวมจำนวนปี เหมาะสำหรับสินทรัพย์ที่ให้ประโยชน์สูงในช่วงแรก และให้ผลประโยชน์ลดลงเมื่อเวลาผ่านไป เช่น เครื่องจักรบางประเภท รถยนต์ หรืออุปกรณ์ที่ประสิทธิภาพลดลงตามอายุการใช้งาน

หลักการคำนวณ
คำนวณค่าเสื่อมราคาจากมูลค่าตามบัญชีคงเหลือ ในแต่ละปี ไม่ได้คำนวณจากต้นทุนเดิมตลอดเวลา มักจะตั้งอัตราให้เป็น 2 เท่า ของวิธีเส้นตรงเสมอ เมื่อมูลค่าตามบัญชีลดลงมาเท่ากับมูลค่าซาก (Salvage Value) ที่กำหนดไว้ จะต้องหยุดคิดค่าเสื่อมราคาทันที

ตัวอย่าง
กำหนดให้

• ราคาทุนของสินทรัพย์: 100,000 บาท
• อายุการใช้งาน: 5 ปี
• มูลค่าซาก (Salvage Value): 10,000 บาท (จุดที่จะต้องหยุดคิดค่าเสื่อมราคา)

เริ่มต้นด้วยการหาอัตราค่าเสื่อมราคา

• วิธีเส้นตรง 5 ปี = 100% ÷ 5 = 20% ต่อปี
• วิธียอดคงเหลือลดลงทวีคูณ = 20% × 2 = 40% ต่อปี

จากนั้นให้คำนวณค่าเสื่อมราคาปีต่อปี ดังนี้

*หากคำนวณตามปกติในปีที่ 5 แล้วนำมาหักลบ 5,184 บาท จะเหลือมูลค่าสินทรัพย์ 7,776 บาท ซึ่งต่ำกว่ามูลค่าซากที่ตั้งไว้ (10,000 บาท) ในปีสุดท้าย จะไม่ใช้อัตรา 40% แต่จะใช้มูลค่าต้นปี – มูลค่าซากแทน ให้มูลค่าปลายปีเหลือเท่ากับมูลค่าซากพอดี ค่าเสื่อมปีสุดท้ายจึงเท่ากับ 2,960 บาท

จะเห็นว่าค่าเสื่อมราคาในปีแรกสูงกว่าปีถัดไป เพราะคำนวณจากมูลค่าทางบัญชีที่ลดลงเรื่อย ๆ ค่ะ

4. วิธีตามผลผลิตหรือชั่วโมงการใช้งาน (Units of Production Method)

การคำนวณค่าเสื่อมราคาตามผลผลิตหรือชั่วโมงการใช้งาน เหมาะสำหรับสินทรัพย์ที่ให้ประโยชน์มากในช่วงแรก และให้ประโยชน์น้อยลงเมื่อเวลาผ่านไป เช่น เครื่องจักรบางประเภท รถยนต์ หรืออุปกรณ์ที่ประสิทธิภาพลดลงตามอายุการใช้งาน

หลักการคำนวณ
ค่าเสื่อมราคาต่อหน่วย = (ราคาทุนของสินทรัพย์ – มูลค่าคงเหลือ) / จำนวนหน่วยที่คาดว่าจะผลิตได้ทั้งหมด

จากนั้นนำค่าเสื่อมราคาต่อหน่วยไปคูณกับจำนวนหน่วยที่ผลิตจริงในแต่ละงวด

ตัวอย่าง
ธุรกิจซื้อเครื่องจักรราคา 500,000 บาท คาดว่าจะผลิตสินค้าได้ทั้งหมด 100,000 หน่วย และไม่มีมูลค่าคงเหลือ

ค่าเสื่อมราคาต่อหน่วย = 500,000 ÷ 100,000
เท่ากับ 5 บาทต่อหน่วย

ถ้าในปีนี้ผลิตสินค้าได้ 20,000 หน่วย
ค่าเสื่อมราคาปีนี้ = 20,000 × 5
เท่ากับ 100,000 บาท

วิธีนี้ช่วยให้ค่าเสื่อมราคาสอดคล้องกับการใช้งานจริงมากขึ้น โดยปีไหนผลิตมาก ค่าเสื่อมราคาก็จะสูง ปีไหนผลิตน้อย ค่าเสื่อมราคาก็จะลดลง

ค่าเสื่อมราคาทางบัญชี เกี่ยวข้องกับงบการเงินอย่างไร ?

ค่าเสื่อมราคามีผลโดยตรงต่องบการเงินของกิจการ โดยเฉพาะ 2 ส่วนสำคัญ คือ งบกำไรขาดทุน และงบฐานะการเงิน ดังนี้

1. ผลต่องบกำไรขาดทุน

ค่าเสื่อมราคาจะถูกบันทึกเป็นค่าใช้จ่ายของกิจการ ทำให้กำไรสุทธิลดลง

ตัวอย่าง
หากมีรายได้ 1,000,000 บาท มีค่าใช้จ่ายอื่น 600,000 บาท และมีค่าเสื่อมราคา 100,000 บาท กำไรสุทธิทางบัญชีจะเหลือ 300,000 บาท

แม้ค่าเสื่อมราคาจะเป็นค่าใช้จ่ายที่ไม่มีเงินสดจ่ายออกในรอบนั้นโดยตรง แต่ก็เป็นต้นทุนจากการใช้สินทรัพย์ที่ต้องสะท้อนในงบการเงิน

2. ผลต่องบแสดงฐานะการเงิน

ในงบฐานะการเงิน สินทรัพย์ถาวรจะแสดงด้วยมูลค่าตามบัญชี ซึ่งเป็นราคาทุนของสินทรัพย์หักด้วยค่าเสื่อมราคาสะสม

ตัวอย่าง

• ธุรกิจซื้อเครื่องจักร 500,000 บาท
• มีค่าเสื่อมราคาสะสม 100,000 บาท
• มูลค่าตามบัญชีของเครื่องจักรจะเหลือ 400,000 บาท

ดังนั้น ค่าเสื่อมราคาจึงช่วยให้มูลค่าสินทรัพย์ในงบการเงินไม่แสดงสูงเกินจริงเมื่อเวลาผ่านไป

ค่าเสื่อมราคาทางบัญชี กับ ค่าเสื่อมราคาทางภาษี ต่างกันไหม ?

ค่าเสื่อมราคาทางบัญชี ทำให้ข้อมูลในงบการเงินสะท้อนการใช้ประโยชน์ของสินทรัพย์อย่างเหมาะสม เช่น อายุการใช้งานจริง รูปแบบการใช้งาน และมูลค่าคงเหลือที่คาดว่าจะได้รับ

ค่าเสื่อมราคาทางภาษี ใช้เพื่อคำนวณกำไรสุทธิทางภาษี โดยพิจารณาเกณฑ์ที่กฎหมายภาษีกำหนด เช่น ประเภทสินทรัพย์ อัตราค่าเสื่อมราคาสูงสุด และเงื่อนไขในการหักค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคา

ในบางกรณี ค่าเสื่อมราคาที่บันทึกตามบัญชีอาจไม่เท่ากับค่าเสื่อมราคาที่ใช้คำนวณภาษี ทำให้ต้องมีการปรับปรุงทางภาษีตอนจัดทำแบบแสดงรายการภาษีเงินได้นิติบุคคล

สรุป

ค่าเสื่อมราคา คือ การทยอยรับรู้ต้นทุนของสินทรัพย์ถาวรเป็นค่าใช้จ่ายตามอายุการใช้งานของสินทรัพย์นั้น เพราะสินทรัพย์เหล่านี้ไม่ได้สร้างประโยชน์เพียงปีเดียว แต่ถูกใช้ต่อเนื่องหลายปี การคิดค่าเสื่อมราคาจึงช่วยให้งบการเงินสะท้อนต้นทุนและกำไรได้เหมาะสมมากขึ้น

ดังนั้น ธุรกิจที่มีสินทรัพย์ถาวรจำนวนมาก ควรมีการจัดทะเบียนสินทรัพย์ คำนวณค่าเสื่อมราคาอย่างเป็นระบบ และตรวจสอบให้สอดคล้องกับหลักบัญชีและหลักภาษีอยู่เสมอ

หากธุรกิจของคุณมีการซื้อสินทรัพย์เข้าบริษัท เช่น รถยนต์ เครื่องจักร คอมพิวเตอร์ หรืออุปกรณ์สำนักงาน การบันทึกบัญชีค่าเสื่อมราคาให้ถูกต้องตั้งแต่ต้นจะช่วยให้งบการเงินสะท้อนต้นทุนจริงของกิจการ และลดความคลาดเคลื่อนในการคำนวณภาษี ชอบการบัญชีพร้อมช่วยดูแลการบันทึกบัญชี ตรวจสอบสินทรัพย์ และจัดทำงบการเงินให้ถูกต้องตามหลักบัญชีและภาษี ติดต่อเข้ามาสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้เลยค่ะ

อ้างอิง :

1. มาตรฐานการบัญชี ฉบับที่ 16 เรื่อง ที่ดิน อาคารและอุปกรณ์ สภาวิชาชีพบัญชี
2. พระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยหักค่าสึกหรอ และค่าเสื่อมราคาของทรัพย์สิน (ฉบับที่ 145) พ.ศ. 2527

The post ค่าเสื่อมราคา คืออะไร ? รู้ก่อนซื้อทรัพย์สินเข้ามาใช้ในกิจการ appeared first on Chob Accounting.

ประกันสังคม คืออะไร ?

ประกันสังคม หรือกองทุนประกันสังคม คือ ระบบสวัสดิการภาครัฐที่สร้างหลักประกันในการดำเนินชีวิตให้แก่คนทำงาน โดยลูกจ้าง นายจ้าง และรัฐบาล ร่วมกันส่งเงินสมทบเข้ากองทุน เพื่อเฉลี่ยความเสี่ยงและดูแลผู้ประกันตน

โดยหลักแล้ว เงินสมทบประกันสังคมจะถูกนำไปใช้เป็นสิทธิประโยชน์เมื่อเกิดเหตุสำคัญ เช่น เจ็บป่วย หรือคลอดบุตร ซึ่งจำนวนสิทธิและเงื่อนไขจะแตกต่างกันตามประเภทของผู้ประกันตน

ในมุมของเจ้าของธุรกิจ ประกันสังคมเป็นหนึ่งในหน้าที่พื้นฐานของกิจการเมื่อมีการจ้างงาน เพราะนายจ้างต้องขึ้นทะเบียนลูกจ้าง หักเงินสมทบจากค่าจ้าง และนำส่งเงินสมทบทั้งส่วนของลูกจ้างและนายจ้างให้ถูกต้องตามกำหนดเวลา

ผู้ประกันตน มีกี่ประเภท ?

ผู้ประกันตน ในระบบประกันสังคมแบ่งออกเป็น 3 ประเภท ดังนี้

1. ผู้ประกันตนมาตรา 33

ผู้ประกันตนมาตรา 33 คือ ลูกจ้างในสถานประกอบการเอกชน หรือพนักงานทั่วไป ที่อยู่ในระบบประกันสังคม โดยนายจ้างมีหน้าที่ขึ้นทะเบียนให้ลูกจ้างภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ลูกจ้างเข้าทำงาน และต้องนำส่งเงินสมทบ ภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป

เงินสมทบมาตรา 33 เป็นเงินที่นายจ้างและลูกจ้าง ต้องนำส่งเข้ากองทุนประกันสังคมทุกเดือน โดยคำนวณจากค่าจ้างตามอัตราที่กฎหมายกำหนด และได้รับความคุ้มครอง 7 กรณี ได้แก่

1. เจ็บป่วย
2. คลอดบุตร
3. ทุพพลภาพ
4. เสียชีวิต
5. สงเคราะห์บุตร
6. ชราภาพ
7. ว่างงาน

วิธีคำนวณประกันสังคม มาตรา 33

เงินสมทบจะคำนวณจากค่าจ้างรายเดือน โดยมีฐานค่าจ้างขั้นต่ำอยู่ที่ 1,650 บาท และฐานค่าจ้างสูงสุดไม่เกิน 15,000 บาท ในอัตราปกติที่ใช้ทั่วไปคือ ฝั่งลูกจ้าง 5% และฝั่งนายจ้าง 5% โดยคำนวณตามสูตร

“เงินสมทบประกันสังคม = ฐานค่าจ้าง × อัตราเงินสมทบ”

ตัวอย่าง บริษัท A จ่ายเงินเดือนพนักงาน 20,000 บาท แบ่งออกเป็น

• ลูกจ้างจ่าย = 20,000 × 5% = 750 บาท
• นายจ้างจ่าย = 20,000 × 5% = 750 บาท

ต้องนำส่งเงินประกันสังคมทั้งสิ้น 1,500 บาท

2. ผู้ประกันตนมาตรา 39

ผู้ประกันตนมาตรา 39 คือ ผู้ที่เคยเป็นผู้ประกันตนตามมาตรา 33 มาก่อน แล้วลาออกจากงาน แต่ต้องการรักษาสิทธิประกันสังคมต่อ

โดยต้องยื่นสมัครภายใน 6 เดือน นับแต่วันที่ลาออกจากงาน และส่งเงินสมทบเองเดือนละ 432 บาท ซึ่งคำนวณจากฐานคำนวณคงที่ 4,800 บาท และอัตราเงินสมทบ 9% โดยต้องนำส่งเงินสมทบ ภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป

เหมาะสำหรับผู้ที่เคยทำงานประจำแล้วออกมาเป็นฟรีแลนซ์ เจ้าของกิจการ หรืออยู่ระหว่างเปลี่ยนงาน แต่ยังต้องการมีสิทธิรักษาพยาบาลและสิทธิประโยชน์ต่อเนื่องจากระบบเดิม ได้รับความคุ้มครอง 6 กรณี ได้แก่

1. เจ็บป่วย
2. คลอดบุตร
3. ทุพพลภาพ
4. เสียชีวิต
5. สงเคราะห์บุตร
6. ชราภาพ

3. ผู้ประกันตนมาตรา 40

ผู้ประกันตนมาตรา 40 คือ ผู้ประกอบอาชีพอิสระหรือแรงงานนอกระบบที่สมัครใจเข้าสู่ระบบประกันสังคมด้วยตนเอง เช่น พ่อค้าแม่ค้า ฟรีแลนซ์ ไรเดอร์ ช่างอิสระ หรือเจ้าของกิจการขนาดเล็กที่ไม่ได้เป็นลูกจ้างในบริษัท

ผู้สมัครสามารถเลือกแผนเงินสมทบได้ตามสิทธิประโยชน์ที่ต้องการ และไม่ได้มีนายจ้างนำส่งแทนเหมือนมาตรา 33 โดยนำส่งเงินสมทบภายในสิ้นเดือนนั้น ๆ ด้วยตัวเอง สามารถจ่ายล่วงหน้าได้สูงสุด 12 งวด หากหักผ่านบัญชีธนาคาร จะทำการหักเงินทุกวันที่ 20 ของเดือน

ผู้ประกันตนตามมาตรา 40 ต้องนำส่งเงินสบทบตามทางเลือกที่ได้สมัครไว้กับทางสำนักงานประกันสังคม ดังนี้

1. จ่ายเงินสมทบ 70 บาทต่อเดือน
2. จ่ายเงินสมทบ 100 บาทต่อเดือน
3. จ่ายเงินสมทบ 300 บาทต่อเดือน

ประกันสังคมเกี่ยวข้องกับบัญชีอย่างไร ?

1. การคำนวณเงินเดือนและเงินสมทบ
เมื่อกิจการมีลูกจ้าง นายจ้างต้องหักเงินสมทบจากค่าจ้างของลูกจ้าง และนายจ้างต้องจ่ายเงินสมทบในส่วนของนายจ้างด้วย โดยนายจ้างมีหน้าที่หักเงินสมทบส่วนของลูกจ้างทุกครั้งที่จ่ายค่าจ้าง และร่วมจ่ายสมทบในฝั่งนายจ้างตามอัตราที่กฎหมายกำหนด

2. การบันทึกบัญชีค่าใช้จ่ายพนักงาน
เงินสมทบส่วนของนายจ้าง ถือเป็นค่าใช้จ่ายของกิจการในงบกำไรขาดทุน ส่วนเงินสมทบที่หักจากลูกจ้างเป็นเงินที่กิจการหักไว้เพื่อนำส่งแทน จะบันทึกเป็นหนี้สินหมุนเวียน (ประกันสังคมค้างจ่าย) ในงบฐานะการเงิน โดยไม่นำมาบันทึกปะปนเป็นค่าใช้จ่ายของนายจ้าง

3. การนำส่งแบบและเงินสมทบ
นายจ้างต้องนำส่งเงินสมทบส่วนของนายจ้าง และส่วนของผู้ประกันตนมาตรา 33 พร้อมเอกสารแบบ สปส.1-10 ภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป หรือจัดทำผ่านระบบ e-service ภายในวันที่ 22 ของเดือนถัดไป

4. การจัดเก็บเอกสารประกอบบัญชี
กิจการต้องเก็บเอกสารที่เกี่ยวข้องไว้สำหรับการตรวจสอบ เช่น

• รายงานเงินเดือน
• รายละเอียดการหักเงินสมทบ
• แบบ สปส.1-10
• หลักฐานการชำระเงิน
• เอกสารแจ้งเข้า-ออกพนักงาน
• เอกสารเปลี่ยนแปลงข้อมูลผู้ประกันตน

โดยจัดเก็บไว้อย่างน้อย 5 ปี ตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติการบัญชี พ.ศ. 2543

ประกันสังคมเกี่ยวข้องกับภาษีอย่างไร ?

ประกันสังคมเกี่ยวข้องกับภาษีทั้งฝั่งพนักงานและนายจ้าง โดยพนักงานสามารถนำเงินสมทบประกันสังคมไปใช้ลดหย่อนภาษีได้ตามเงื่อนไข ส่วนฝั่งนายจ้าง เงินสมทบที่กิจการจ่ายในส่วนของนายจ้างสามารถใช้เป็นค่าใช้จ่ายของกิจการได้ หากมีเอกสารและการบันทึกบัญชีถูกต้อง

• เงินสมทบกองทุนประกันสังคมที่ผู้มีเงินได้จ่าย สามารถหักลดหย่อนได้ตามจำนวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกิน 9,000 บาทต่อคน ตามเงื่อนไขของประมวลรัษฎากร
• สำหรับผู้ประกันตนมาตรา 39 สามารถนำเงินสมทบไปลดหย่อนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามจำนวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกิน 5,184 บาท
• สำหรับผู้ประกันตนมาตรา 40 สามารถนำเงินสมทบไปลดหย่อนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามจำนวนที่จ่ายจริง แต่ไม่เกิน 3,600 บาท

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการทำบัญชีประกันสังคม

1. ไม่ขึ้นทะเบียนพนักงานใหม่ภายในกำหนด: สำนักงานประกันสังคมกำหนดให้นายจ้างขึ้นทะเบียนลูกจ้างเป็นผู้ประกันตนภายใน 30 วันนับแต่วันที่ลูกจ้างเข้าทำงาน
2. ไม่แจ้งพนักงานลาออก: กรณีลูกจ้างลาออกหรือเลิกจ้าง นายจ้างต้องแจ้งการสิ้นสุดความเป็นผู้ประกันตนภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป โดยใช้แบบ สปส.6-09
3. ส่งเงินสมทบล่าช้า: หากนายจ้างหรือผู้ประกันตนมาตรา 39 ไม่นำส่งเงินสมทบหรือนำส่งไม่ครบภายในเวลาที่กำหนด ต้องจ่ายเงินเพิ่มตามกฎหมายในอัตราร้อยละ 2 ต่อเดือนของเงินสมทบที่ค้างชำระ
4. บันทึกบัญชีรวมผิดหมวด: ไม่ควรนำเงินสมทบส่วนลูกจ้างและส่วนนายจ้างไปรวมเป็นค่าใช้จ่ายเดียวกันทั้งหมด เพราะส่วนของลูกจ้างเป็นเงินที่หักไว้เพื่อนำส่ง ไม่ใช่ค่าใช้จ่ายของกิจการ
5. ไม่ตรวจสอบฐานค่าจ้างและอัตราเงินสมทบล่าสุด: ฐานค่าจ้างที่ใช้คำนวณเงินสมทบมีผลต่อยอดเงินที่ต้องนำส่ง โดยสำนักงานประกันสังคมระบุฐานค่าจ้างขั้นต่ำและขั้นสูงที่ใช้คำนวณเงินสมทบมาตรา 33 ไว้ในระบบข้อมูลเงินสมทบ และมีการปรับฐานค่าจ้างเป็นระยะ ดังนั้น ก่อนที่จะคำนวณควรตรวจสอบประกาศล่าสุดจากสำนักงานประกันสังคมหรือราชกิจจานุเบกษาให้ชัดเจนก่อน

เจ้าของกิจการ ควรจ้างสำนักงานบัญชีช่วยจัดการเงินประกันสังคมหรือไม่ ?

เจ้าของกิจการควรจ้างสำนักงานบัญชีช่วยจัดการประกันสังคม หากพนักงานประจำมีการเข้า-ออกบ่อย หรือไม่มีทีมจัดการระบบเงินเดือนภายใน เพราะประกันสังคมมีความเกี่ยวข้องกับกฎหมายแรงงาน การทำบัญชี ภาษี และเอกสารราชการ

สำหรับกิจการขนาดเล็ก เจ้าของมักมองว่าประกันสังคมเป็นงานง่าย แต่ในทางปฏิบัติ กลับมีรายละเอียดหลายจุดที่ต้องตรวจสอบตลอด เช่น

• ขึ้นทะเบียนพนักงานใหม่
• แจ้งออกพนักงานลาออก
• ตรวจฐานเงินเดือน
• คำนวณเงินสมทบ
• แยกส่วนลูกจ้างและนายจ้าง
• บันทึกบัญชีให้ถูกหมวด
• เก็บหลักฐานการจ่าย
• ตรวจสอบความสอดคล้องกับเงินเดือนและภาษีหัก ณ ที่จ่าย

ถ้ากิจการมีพนักงานตั้งแต่ 3–5 คนขึ้นไป หรือมีการจ่ายเงินเดือนหลายรูปแบบ เช่น เงินเดือน ค่าคอมมิชชัน เบี้ยเลี้ยง โบนัส ควรมีผู้ดูแลระบบบริหารจัดการเงินเดือน และประกันสังคมอย่างเป็นระบบ เพราะความผิดพลาดเล็ก ๆ ในแต่ละเดือนจะสะสมเป็นปัญหาใหญ่ในตอนปิดงบการเงินค่ะ

โดยสรุปแล้ว ประกันสังคมเป็นระบบคุ้มครองผู้ทำงานที่เกี่ยวข้องกับทั้งลูกจ้าง นายจ้าง งานบัญชี และภาษีโดยตรง ลูกจ้างได้รับสิทธิประโยชน์ตามกฎหมาย ส่วนเจ้าของกิจการต้องดูแลการขึ้นทะเบียน การคำนวณเงินสมทบ การนำส่ง และการบันทึกบัญชีให้ถูกต้อง สำหรับธุรกิจที่มีพนักงาน การจัดการประกันสังคมให้ถูกต้องตั้งแต่ต้นจะช่วยลดความเสี่ยงเรื่องค่าปรับ เงินเพิ่ม เอกสารไม่ครบ และปัญหาตอนปิดบัญชีปลายปี

สุดท้ายนี้ หากคุณต้องการให้มีผู้เชี่ยวชาญช่วยดูแลบัญชีรายเดือนอย่างเป็นระบบ ชอบการบัญชี พร้อมช่วยจัดการงานบัญชี ภาษี และเอกสารที่เกี่ยวข้องกับพนักงาน เพื่อให้เจ้าของกิจการมีเวลาโฟกัสกับการบริหารธุรกิจมากขึ้น ติดต่อเข้ามาเพื่อรับปรึกษาเพิ่มเติมได้เลยค่ะ

ติดต่อชอบการบัญชี ได้ที่

โทร : 094-159-4561
Facebook : สำนักงานบัญชีคุณภาพ ชอบการบัญชี ออนไลน์
LINE : @chobaccounting
หรือคลิก : https://lin.ee/HoBCNbLj

อ้างอิง : 

1. เงินสมทบและการชำระเงิน สำนักงานประกันสังคม
2. ผู้ประกันตนมาตรา 33 สำนักงานประกันสังคม
3. ผู้ประกันตน ผู้ประกันตนโดยสมัครใจ(ม.39) มาตรา 39 สำนักงานประกันสังคม
4. การสมัคร และการขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประกันตนมาตรา 40 สำนักงานประกันสังคม
5. การลดหย่อยภาษี หมวดลดหย่อนประกันสังคม กรมสรรพากร

The post ประกันสังคม คืออะไร ? เกี่ยวข้องกับงานบัญชี และภาษีอย่างไร ? appeared first on Chob Accounting.

ภ.ง.ด.1ก คืออะไร ?

ภ.ง.ด.1ก คือ แบบสรุปรายการภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย ของลูกจ้างตลอดทั้งปี ตามมาตรา 58(2) แห่งประมวลรัษฎากร เพื่อแสดงรายการเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(1) – (2) ซึ่งเป็นรายงานที่นายจ้างแจ้งสรรพากรว่าในรอบปีที่ผ่านมา ได้จ่ายเงินเดือนให้ใครบ้าง และมีการหักภาษี ณ ที่จ่าย ไปเท่าไหร่

ดาวน์โหลดแบบ ภ.ง.ด.1ก จากเว็บไซต์กรมสรรพากร คลิกที่นี่

ต้องยื่น ภ.ง.ด.1ก ตอนไหน ?

การยื่น ภ.ง.ด.1ก จะต้องยื่น ปีละ 1 ครั้ง โดยมีกำหนดการดังนี้

• ยื่นแบบกระดาษ ภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ของทุกปี (ยื่นที่สำนักงานสรรพากรในพื้นที่)
• ยื่นทางอินเทอร์เน็ต (e-Filing) ภายในวันที่ 8 มีนาคม ของทุกปี (ขยายเวลาเพิ่มอีก 8 วัน)

ก่อนยื่น ภ.ง.ด.1ก นายจ้างต้องออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย (50 ทวิ) ให้พนักงานก่อน (ปกติควรออกให้ภายในวันที่ 15 กุมภาพันธ์) เพื่อให้พนักงานนำไปใช้ยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

ภ.ง.ด.1 ต่างจาก ภ.ง.ด.1ก อย่างไร ?

ขั้นตอนการยื่นแบบ ภ.ง.ด.1ก ออนไลน์

1. เตรียมข้อมูลให้เรียบร้อย
ก่อนทำการยื่นภาษี ต้องเตรียมไฟล์ข้อมูลพนักงานทุกคนให้เรียบร้อย แบ่งออกเป็น 2 วิธี ดังนี้

• ใช้โปรแกรมบัญชี/เงินเดือน : Export ไฟล์ออกมาเป็นรูปแบบ .txt หรือ .csv ตามฟอร์แมตที่สรรพากรกำหนด
• ใช้โปรแกรมโอนย้ายข้อมูลของสรรพากร : หากไม่มีโปรแกรมบัญชี ให้ดาวน์โหลดโปรแกรม RD Prep จากหน้าเว็บสรรพากรมาคีย์ข้อมูลพนักงานทีละคน เพื่อสร้างไฟล์สำหรับอัปโหลด

2. เข้าสู่ระบบ e-Filing
ไปที่เว็บไซต์ efiling.rd.go.th แล้วเข้าสู่ระบบด้วยเลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากร (13 หลัก) และรหัสผ่านที่ได้ทำการลงทะเบียนไว้

3. เลือกประเภทแบบภาษี
เลือกเมนู “ยื่นแบบ” จากนั้นให้เลือก “ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย” แล้วเลือก “ภ.ง.ด.1ก”

กรณีที่ไม่ได้เตรียมข้อมูลผ่าน RD Prep สามารถกรอกข้อมูลที่หน้าเว็บไซต์กรมสรรพากรได้เลยค่ะ

4. อัปโหลดไฟล์ข้อมูล
เลือกปีภาษีที่ต้องการยื่น แล้วคลิก “โอนย้ายไฟล์” หรือ “Upload File” ที่เตรียมไว้จากข้อ 1 ระบบจะทำการตรวจสอบความถูกต้องของรูปแบบไฟล์ หากมีข้อผิดพลาด (เช่น เลขบัตรประชาชนผิด หรือคำนวณเลขไม่ตรง) ระบบจะแจ้งเตือนให้แก้ไขก่อน

5. ตรวจสอบหน้าสรุป และยืนยัน
หลังจากอัปโหลดข้อมูลแล้ว ระบบจะแสดงหน้าสรุปรายการ (จำนวนพนักงานทั้งหมด, ยอดเงินได้รวมทั้งปี และยอดภาษีรวมทั้งปี) ให้ตรวจเช็กยอดเงินเหล่านี้ให้ตรงกับบัญชีของบริษัท จากนั้นให้กดตกลงยื่นแบบ

6. พิมพ์ใบเสร็จ/แบบแสดงรายการ
เมื่อยื่นแบบภาษีแล้วเรียบร้อยแล้ว ระบบจะแสดงหมายเลขรับแบบ ให้ทำการดาวน์โหลด หรือพิมพ์แบบ ภ.ง.ด.1ก และใบเสร็จรับเงิน (ถ้ามีภาษีต้องชำระเพิ่ม) เก็บไว้เป็นหลักฐาน

เอกสารที่ใช้ในการยื่น ภ.ง.ด.1ก

สำหรับเอกสารที่ใช้ในการยื่นแบบ ภ.ง.ด.1ก แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ดังนี้

1. ข้อมูลที่ต้องใช้ในการกรอกแบบ ดังนี้

• ข้อมูลส่วนตัวพนักงาน : เลขประจำตัวประชาชน (13 หลัก), ชื่อ-นามสกุล และที่อยู่ตามทะเบียนบ้าน หรือที่อยู่ที่ติดต่อได้
• ยอดเงินได้สะสมทั้งปี : ยอดรวมเงินเดือน, โบนัส, โอที หรือสวัสดิการต่าง ๆ (มาตรา 40(1) และ 40(2)) ตั้งแต่เดือน ม.ค. – ธ.ค.
• ยอดภาษีหัก ณ ที่จ่ายสะสมทั้งปี : ยอดรวมภาษีที่บริษัทได้หัก และนำส่งไปแล้วในแต่ละเดือน (ถ้ามีพนักงานที่มีรายได้ไม่ถึงเกณฑ์เสียภาษี ให้ระบุเป็น 0)
• เลขประจำตัวผู้เสียภาษีของนายจ้าง

2. เอกสารหลักฐานที่ต้องใช้ประกอบ

• หนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย (50 ทวิ) : นายจ้างต้องมีสำเนาใบ 50 ทวิ ของพนักงานทุกคน เพราะยอดรวมใน ภ.ง.ด.1ก ต้องตรงกับยอดรวมในใบ 50 ทวิ ทุกใบรวมกัน
• ทะเบียนเงินเดือน (Payroll Register) : รายงานสรุปการจ่ายเงินเดือนรายเดือนทั้ง 12 เดือน เพื่อใช้ตรวจสอบว่ายอดเงินได้ที่นำมายื่นนั้น ครบถ้วน และถูกต้อง
• ใบเสร็จรับเงิน ภ.ง.ด.1 (รายเดือน) : เพื่อนำมายันยอดภาษีที่ได้นำส่งไปแล้วในแต่ละเดือน ว่ารวมกันแล้วตรงกับยอดสรุปรายปีใน ภ.ง.ด.1ก หรือไม่

เช็กลิสต์ความถูกต้องก่อนกดยื่น ภ.ง.ด.1ก

• ยอดเงินเดือนรวมทั้งปีถูกต้องหรือไม่
• ยอดภาษีหัก ณ ที่จ่ายตรงกับ ภ.ง.ด.1 รายเดือนหรือไม่
• เลขประจำตัวผู้เสียภาษีพนักงานถูกต้องหรือไม่
• จำนวนพนักงานตรงกับข้อมูลบัญชีหรือไม่

หากไม่ยื่น ภ.ง.ด.1ก หรือยื่นล่าช้า จะมีผลอย่างไร ?

ผลกระทบต่อนายจ้าง

1. ค่าปรับทางอาญา

• ยื่นล่าช้าไม่เกิน 7 วัน ปรับไม่เกิน 1,000 บาท
• ยื่นล่าช้าเกิน 7 วัน ปรับไม่เกิน 2,000 บาท

2. เงินเพิ่ม
หากมียอดภาษีที่ค้างชำระ ต้องจ่ายเงินเพิ่มอีก 1.5% ต่อเดือน (เศษของเดือนปัดเป็น 1 เดือน) ของยอดภาษีที่ต้องชำระ

ผลกระทบต่อลูกจ้าง

• พนักงานโดนตรวจสอบ : หากนายจ้างไม่ยื่น ภ.ง.ด.1ก ข้อมูลรายได้ของพนักงานในระบบสรรพากรจะไม่สมบูรณ์ เมื่อพนักงานไปยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (ภ.ง.ด.90/91) สรรพากรอาจระงับการขอคืนภาษีของพนักงานไว้ก่อน เพื่อขอตรวจสอบเอกสารเพิ่มเติม ทำให้พนักงานได้รับเงินคืนช้าลง
• ข้อมูลไม่ตรงกัน : หากพนักงานยื่นภาษีเงินได้ไปแล้ว แต่นายจ้างไม่ได้ยื่นสรุปตามไป ระบบจะตรวจพบว่าข้อมูลมีความขัดแย้งกัน ซึ่งอาจนำไปสู่การเรียกตรวจทั้งนายจ้าง และตัวพนักงาน

สรุป

ภ.ง.ด.1ก เป็นแบบภาษีที่ใช้สำหรับสรุปข้อมูล ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่ายจากเงินเดือนของพนักงานตลอดทั้งปี โดยนายจ้างต้องรวบรวมข้อมูลจากแบบ ภ.ง.ด.1 รายเดือน แล้วนำมาจัดทำรายงานเพื่อยื่นให้กรมสรรพากรภายในกำหนดเวลา แบบฟอร์มนี้จึงมีบทบาทสำคัญในการยืนยันว่ากิจการได้หักภาษี ณ ที่จ่ายจากเงิน แล้วนำส่งให้กรมสรรพากรอย่างถูกต้องครบถ้วน

จะดีกว่าไหม ? ถ้ากิจการของคุณให้ผู้เชี่ยวชาญของ Chob Accounting ช่วยจัดการเรื่องบัญชี และภาษี เพื่อให้ทุกตัวเลขถูกต้องตามหลักเกณฑ์ของกรมสรรพากร 100% จากประสบการณ์ในการให้บริการรับทำบัญชี และยื่นภาษี ให้ธุรกิจหลากหลายประเภท ตรวจสอบความสอดคล้องของเอกสารต่าง ๆ รวมถึงงบการเงิน พร้อมส่งมอบหลักฐานในการยื่น และใบเสร็จให้คุณอย่างเป็นระบบ หากมีข้อสงสัย หรือต้องการรายละเอียดเพิ่มเติม ติดต่อเข้ามาเพื่อรับคำปรึกษาเบื้องต้นได้เลยค่ะ

The post ภ.ง.ด.1ก คืออะไร ต้องยื่นเมื่อไหร่ ต้องใช้เอกสารอะไรบ้าง ? appeared first on Chob Accounting.

ภ.ง.ด.1 คืออะไร ?

ภ.ง.ด.1 คือ แบบแสดงรายการภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย จากเงินเดือน ค่าจ้าง และค่าตอบแทนของกรรมการ ซึ่งเป็นเงินได้ตามมาตรา 40(1) และ 40(2) แห่งประมวลรัษฎากร

เมื่อบริษัทจ่ายเงินเดือนให้พนักงาน บริษัทมีหน้าที่คำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา หักภาษี ณ ที่จ่ายจากเงินเดือนพนักงาน แล้วนำส่งภาษีให้กรมสรรพากรผ่าน แบบ ภ.ง.ด.1 ในแต่ละเดือน

ดาวน์โหลดแบบ ภ.ง.ด.1 จากเว็บไซต์กรมสรรพากร คลิกที่นี่

ผู้มีหน้าที่ยื่น ภ.ง.ด.1

ผู้ที่มีหน้าที่ยื่น ภ.ง.ด.1 คือ บุคคลธรรมดา บริษัท ห้างหุ้นส่วน ส่วนราชการ หรือองค์กรใด ๆ ที่มีการจ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(1) และ 40(2) คือ

• เงินเดือน ค่าจ้าง โบนัส หรือเบี้ยเลี้ยง (40(1))
• ค่าธรรมเนียม ค่านายหน้า ค่าคอมมิชชัน หรือค่ารับเหมาค่าแรง (40(2))

ต้องยื่น ภ.ง.ด.1 ตอนไหน ?

กำหนดเวลาการยื่น ภ.ง.ด.1 แบ่งออกเป็น 2 กรณี ดังนี้

• ยื่นแบบกระดาษ ภายในวันที่ 7 ของเดือนถัดไป (ยื่นที่สำนักงานสรรพากรในพื้นที่)
• ยื่นผ่านระบบออนไลน์ (e-Filing) ภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป (ขยายเวลาเพิ่มอีก 8 วัน)

เช่น จ่ายเงินเดือนในเดือนมีนาคม 2569 ต้องยื่นแบบ ภ.ง.ด.1 ภายในวันที่ 7 หรือ 15 เมษายน 2569 เป็นต้น

ภ.ง.ด.1 ต่างจาก ภ.ง.ด.1ก อย่างไร ?

ข้อแตกต่างระหว่างระหว่าง ภ.ง.ด.1 และ ภ.ง.ด.1ก สามารถจำแนกออกเป็นประเด็นได้ดังนี้

1. รูปแบบการยื่น

• ภ.ง.ด.1 ยื่นรายเดือน
• ภ.ง.ด.1ก ยื่นรายปี ปีละ 1 ครั้ง

2. วัตถุประสงค์

• ภ.ง.ด.1 ยื่นเพื่อนำส่งภาษีหัก ณ ที่จ่าย จากเงินเดือนพนักงานในเดือนนั้น ๆ
• ภ.ง.ด.1ก ยื่นเพื่อสรุปรายได้ และยอดภาษีหัก ณ ที่จ่ายตลอดทั้งปีของพนักงาน

3. เกณฑ์ในการยื่น

• ภ.ง.ด.1 ยื่นเฉพาะพนักงานที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายในเดือนนั้น ๆ
• ภ.ง.ด.1ก ยื่นเพื่อแสดงยอดรวมรายได้ของพนักงานทุกคนในปีนั้น ๆ

4. ช่วงเวลาในการยื่น

• ภ.ง.ด.1 ยื่นภายใน 7 วัน นับจากวันสิ้นเดือนที่จ่ายเงิน หรือวันที่ 15 ในกรณีที่ยื่นออนไลน์
• ภ.ง.ด.1ก ยื่นภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ของปีถัดไป หรือภายในวันที่ 8 มีนาคม ในกรณีที่ยื่นออนไลน์

5. ข้อมูลที่ต้องนำมายื่น

• ภ.ง.ด.1 ยอดรวมรายได้ และยอดรวมภาษีหัก ณ ที่จ่ายของเดือนนั้น ๆ
• ภ.ง.ด.1ก สรุปยอดรายได้ และยอดรวมภาษีหัก ณ ที่จ่ายตลอดทั้งปี

ขั้นตอนการยื่น ภ.ง.ด.1 ออนไลน์

การยื่น ภ.ง.ด.1 ผ่านระบบออนไลน์ มีขั้นตอนดังนี้

1. หากยังไม่มีบัญชี ให้ลงทะเบียนขอใช้บริการที่เว็บไซต์ e-Filing ของกรมสรรพากร เพื่อรับ User ID และ Password
2. เข้าสู่ระบบผ่านหน้า Login ของระบบ e-Filing โดยระบุชื่อผู้ใช้งาน และรหัสผ่าน พร้อมยืนยันตัวตนด้วยรหัส OTP
3. ทำการยื่นแบบ และกรอกข้อมูล โดยแบ่งออกเป็น 2 วิธี ดังนี้

วิธีที่ 1 บันทึกข้อมูลออนไลน์

1. เลือกเมนู “ยื่นแบบภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย” แล้วเลือก “ภ.ง.ด.1”
2. ระบุเดือน/ปี ภาษีที่ต้องการยื่น และเลือกประเภทการยื่น (ยื่นปกติ หรือยื่นเพิ่มเติม)
3. บันทึกใบแนบ โดยกรอกรายละเอียดพนักงานแต่ละคน (เลขประจำตัวผู้เสียภาษี, ชื่อ-นามสกุล, จำนวนเงินได้ และภาษีที่หักไว้)
4. ระบบจะสรุปยอดรวมภาษีในหน้า “หน้าแบบ” ให้อัตโนมัติ

วิธีที่ 2 โอนย้ายไฟล์ข้อมูล

1. ใช้โปรแกรม RD Prep เพื่อจัดเตรียมข้อมูลในคอมพิวเตอร์ก่อน
2. บันทึกข้อมูล หรือนำเข้าไฟล์ CSV เข้าสู่โปรแกรม RD Prep เพื่อสร้างไฟล์นามสกุล .rdx
3. ที่หน้าระบบ e-Filing ให้เลือก “โอนย้ายไฟล์”

4. ตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลทั้งหมดอีกครั้ง จากนั้นคลิกปุ่ม “ยืนยันการยื่นแบบ” ระบบจะแสดงหมายเลขอ้างอิง และจำนวนภาษีที่ต้องชำระ
5. ชำระภาษี (ถ้ามี) โดยเลือกช่องทางชำระเงิน เช่น QR Code, Internet Banking, บัตรเครดิต หรือช่องทางอื่น ๆ ตามที่ระบบรองรับ

เมื่อยื่นแบบภาษีผ่านระบบออนไลน์แล้ว จะได้รับเอกสารสำคัญ 2 อย่าง คือ

• แบบแสดงรายการภาษี (ที่มีเลขที่อ้างอิง) ยืนยันว่าเรานำส่งข้อมูลแล้ว
• ใบเสร็จรับเงินจากกรมสรรพากร (สั่งพิมพ์ได้หลังจากชำระเงินสำเร็จ 2-3 วัน) เป็นหลักฐานว่าเงินเข้าสู่ระบบเรียบร้อย

เอกสารที่ใช้ประกอบการยื่น ภ.ง.ด.1

1. ข้อมูลพนักงาน (สำหรับผู้มีรายได้) รายละเอียดของพนักงานทุกคนที่จ่ายเงินให้ในเดือนนั้น (รวมถึงกรรมการบริษัทด้วย) ดังนี้

• เลขประจำตัวประชาชน 13 หลัก
• ชื่อ-นามสกุล ตามบัตรประชาชน
• ที่อยู่ ตามทะเบียนบ้านหรือที่อยู่ปัจจุบัน
• ประเภทเงินได้ ปกติจะเป็น “เงินเดือน” (ตามมาตรา 40(1))

2. รายละเอียดการจ่ายเงิน สรุปยอดเงินของเดือนที่กำลังจะยื่น

• ยอดเงินได้ทั้งหมด เช่น เงินเดือน เงินประจำตำแหน่ง โบนัส หรือค่าคอมมิชชัน (ก่อนหักประกันสังคม)
• ยอดภาษีที่หักไว้ : จำนวนภาษีที่คุณคำนวณแล้วหักจากพนักงานไว้ (ถ้าเงินเดือนไม่ถึงเกณฑ์ ยอดนี้จะเป็น 0)
• เงินสมทบประกันสังคม : ยอดที่หักจากพนักงาน (เพื่อใช้เป็นค่าลดหย่อนในการคำนวณภาษี)

3. แบบฟอร์ม ภ.ง.ด.1 (หากยื่นแบบกระดาษ)

• ใบหน้า (ภ.ง.ด.1 ) : สรุปภาพรวมว่าเดือนนี้มีพนักงานกี่คน เงินเดือนรวมเท่าไหร่ ภาษีรวมเท่าไหร่
• ใบแนบ (ภ.ง.ด.1) : รายละเอียดแยกรายคน ระบุว่าพนักงานคนไหนได้รายได้เท่าไหร่ หักภาษีเท่าไหร่

ในกรณีที่ยื่นออนไลน์ ระบบ e-Filing จะสร้างแบบฟอร์มเหล่านี้ให้อัตโนมัติหลังจากกรอกข้อมูลเสร็จเรียบร้อย

หากไม่ยื่น ภ.ง.ด.1 หรือยื่นล่าช้า จะเกิดอะไรขึ้น ?

ผลกระทบต่อนายจ้าง

1. ค่าปรับทางอาญา

• ยื่นล่าช้าไม่เกิน 7 วัน : ปรับ 100 บาท
• ยื่นล่าช้าเกิน 7 วัน : ปรับ 200 บาท

2. เงินเพิ่ม
หากมียอดภาษีที่ต้องนำส่งแต่ส่งช้า ต้องเสียเงินเพิ่มในอัตรา 1.5% ต่อเดือน (เศษของเดือนนับเป็น 1 เดือน) ของยอดภาษีที่ต้องชำระ

3. ความเสี่ยงในการถูกตรวจสอบ
การไม่ยื่น ภ.ง.ด.1 ถือเป็นสัญญาณเตือนที่ทำให้สรรพากรสงสัยว่า บริษัทอาจมีการจ่ายเงินเดือนนอกระบบ หรือทำบัญชีไม่ถูกต้อง ซึ่งนำไปสู่การตรวจสอบภาษีประเภทอื่น ๆ เช่น ภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) หรือภาษีเงินได้นิติบุคคล

4. รายจ่ายอาจถูกบวกกลับ
หากบริษัทนำเงินเดือนพนักงานไปหักเป็นค่าใช้จ่ายบริษัท แต่ไม่ได้ยื่น ภ.ง.ด.1 กรมสรรพากรอาจไม่ยอมรับรายจ่ายในส่วนนี้ ทำให้บริษัทต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลเพิ่มขึ้น เพราะกำไรทางภาษีสูงขึ้น

ผลกระทบต่อลูกจ้าง

1. ขาดหลักฐานแสดงรายได้
เมื่อนายจ้างไม่ยื่น ภ.ง.ด.1 ลูกจ้างจะไม่มีข้อมูลในระบบสรรพากร ในกรณีที่ต้องขอหนังสือรับรองการหัก ณ ที่จ่าย (50 ทวิ) เพื่อนำไปทำธุรกรรม เช่น กู้ซื้อบ้าน ซื้อรถ หรือทำบัตรเครดิต ธนาคารอาจตรวจสอบข้อมูลย้อนหลังไม่ได้ ทำให้กู้ไม่ผ่าน

2. ภาระภาษีปลายปี
หากนายจ้างไม่หัก และไม่นำส่งภาษีให้ทุกเดือน พอถึงสิ้นปีลูกจ้างต้องยื่นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (ภ.ง.ด.90/91) ลูกจ้างจะต้องเสียจ่ายภาษีที่เป็นเงินก้อนใหญ่ แทนที่จะค่อย ๆ ทยอยจ่ายผ่านการหัก ณ ที่จ่ายรายเดือน

3. โดนเบี้ยปรับย้อนหลัง
หากกรมสรรพากรตรวจสอบพบว่าลูกจ้างมีรายได้ แต่ไม่เคยส่งภาษีหัก ณ ที่จ่ายไว้เลย ลูกจ้างอาจโดนเรียกตรวจสอบ และเสียค่าปรับย้อนหลัง พร้อมเงินเพิ่มเช่นเดียวกับนายจ้าง

การจัดทำบัญชีเงินเดือน และการยื่นแบบ ภ.ง.ด.1 อย่างเป็นระบบ ไม่เพียงแต่จะช่วยให้ธุรกิจปฏิบัติตามกฎหมายได้อย่างถูกต้องเท่านั้น แต่ยังช่วยลดความเสี่ยงจากค่าปรับ หรือเงินเพิ่มในอนาคต อีกทั้งยังทำให้ข้อมูลทางบัญชีของกิจการมีความชัดเจน และตรวจสอบได้ง่าย ดังนั้นหากธุรกิจมีพนักงาน และมีการจ่ายเงินเดือน การให้ความสำคัญต่อการยื่น ภ.ง.ด.1 อย่างถูกต้อง และตรงเวลา ถือเป็นส่วนหนึ่งของการบริหารจัดการภาษีที่ดี และช่วยให้กิจการดำเนินงานได้อย่างมั่นคงในระยะยาว

อย่าปล่อยให้ธุรกิจสะดุดเพราะเรื่องภาษี ให้ทีมบัญชีมืออาชีพจาก Chob Accounting ช่วยดูแลนะคะ ป้องกันความเสี่ยงโดนค่าปรับย้อนหลัง ด้วยบริการรับทำบัญชี และยื่นภาษี (ภ.ง.ด.1, 3, 53) แบบครอบคลุม ถูกต้อง แม่นยำ ตรงตามกำหนดเวลา 100% ติดต่อเข้ามาขอคำปรึกษาเพิ่มเติมได้เลยค่ะ

The post ภ.ง.ด.1 คืออะไร ยื่นตอนไหน ต้องเตรียมเอกสารอะไรบ้าง ? appeared first on Chob Accounting.

ภ.ง.ด.54 คืออะไร ?

ภ.ง.ด.54 คือ แบบแสดงรายการภาษีเงินได้นิติบุคคล สำหรับการหักภาษี ณ ที่จ่าย กรณีที่มีการจ่ายเงินได้ไปต่างประเทศ ตามมาตรา 70 และมาตรา 70 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร

ดาวน์โหลดแบบ ภ.ง.ด.54 จากเว็บไซต์กรมสรรพากร คลิกที่นี่

ผู้มีหน้าที่ยื่น ภ.ง.ด.54

ผู้ที่มีหน้าที่ต้องยื่น ภ.ง.ด.54 คือ บริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่จดทะเบียนนิติบุคคลในประเทศไทย ซึ่งมีการโอนเงินค่าใช้จ่ายบางประเภทไปให้กับบริษัท หรือนิติบุคคล ที่ตั้งอยู่ต่างประเทศ และไม่ได้ประกอบกิจการในประเทศไทย

เงินได้ที่ต้องนำมาคำนวณใน ภ.ง.ด. 54

เงินได้ที่ต้องนำมาคำนวณใน ภ.ง.ด. 54 คือ เงินได้พึงประเมินตามมาตรา 70 ดังนี้

1. เงินได้ตามมาตรา 40 (2) ค่าจ้างทั่วไป เช่น ค่าธรรมเนียม ค่าคอมมิชชัน หรือค่าบริการรับทำงานให้ (ที่ทำในต่างประเทศแต่ส่งผลมาใช้ในไทย)
2. เงินได้ตามมาตรา 40 (3) ค่าสิทธิ เช่น ค่าสิทธิในซอฟต์แวร์ ค่าลิขสิทธิ์ ค่าสิทธิบัตร หรือค่าสูตรลับต่างๆ
3. เงินได้ตามมาตรา 40 (4) ได้แก่

• ดอกเบี้ย : จากการกู้ยืมเงินจากบริษัทแม่ หรือธนาคารในต่างประเทศ
• เงินปันผล : การจ่ายส่วนแบ่งกำไรจากผลประกอบการของบริษัทในไทย ให้ผู้ถือหุ้นต่างประเทศ

4. เงินได้ตามมาตรา 40 (5) การเช่าทรัพย์สินต่าง ๆ เช่น ค่าเช่าเครื่องจักร หรืออุปกรณ์ที่ใช้ในไทย
5. เงินได้ตามมาตรา 40 (6) ค่าวิชาชีพอิสระ เช่น ค่าจ้างที่ปรึกษากฎหมาย ค่าสอบบัญชี หรือค่าสถาปนิก (ที่เป็นนิติบุคคลต่างประเทศ)

ในส่วนเงินได้ตามมาตรา 70 ทวิ ที่ต้องนำมาคำนวณ คือ เงินกำไร หรือเงินประเภทอื่นที่กันไว้จากกำไรที่บริษัท หรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล ต้องจำหน่ายออกนอกประเทศ โดยมีลักษณะดังนี้

• การโอนเงินกำไรจากบัญชีสาขาในไทยให้สำนักงานใหญ่ที่อยู่ต่างประเทศ
• การกันเงินกำไรไว้เพื่อจ่ายชำระหนี้ให้แก่สำนักงานใหญ่ที่อยู่ต่างประเทศ
• การขอซื้อเงินตราต่างประเทศด้วยเงินกำไรเพื่อส่งออกไปต่างประเทศ

โดยต้องหักภาษี ณ ที่จ่ายในอัตรา 10% ของเงินกำไรที่จำหน่ายไป

อัตราภาษีที่ใช้คำนวณ

อัตราภาษีที่ต้องหักใน ภ.ง.ด.54 ขึ้นอยู่กับประเภทของเงินได้ แบ่งออกเป็น 2 กรณี ดังนี้

1. เงินได้ตามมาตรา 40 (2) – (6) ยกเว้น มาตรา 40 (4) มีอัตราการหักภาษี ณ ที่จ่าย 15%
2. เงินได้ตามมาตรา 40 (4) มีอัตราหักภาษี ณ ที่จ่าย 10%

ภ.ง.ด.54 ยื่นเมื่อไร ?

ผู้มีหน้าที่ยื่น ภ.ง.ด. 54 ต้องยื่น และนำส่งภาษีภายใน 7 วัน นับแต่วันสิ้นเดือนของเดือนที่จ่ายเงิน (เช่น จ่ายเงินในเดือนมีนาคม ต้องยื่นภายในวันที่ 7 เมษายน)

หากไม่ยื่น ภ.ง.ด.54 หรือยื่นช้า จะมีผลอย่างไร ?

1. ค่าปรับทางอาญา
กรณีที่มีเจตนาละเลย หรือไม่ยื่นแบบเพื่อหลีกเลี่ยงภาษี

• มีโทษปรับทางอาญาสูงสุดไม่เกิน 2,000 บาท (ตามมาตรา 35 แห่งประมวลรัษฎากร)
• หากตรวจพบว่ามีการเจตนาแจ้งข้อความเท็จ หรือฉ้อโกงเพื่อหลีกเลี่ยงภาษี อาจมีโทษจำคุกตั้งแต่ 3 เดือนถึง 7 ปี และปรับตั้งแต่ 2,000 บาท ถึง 200,000 บาท

2. ค่าปรับทางแพ่ง แบ่งออกเป็น 2 กรณี

• ยื่นล่าช้าไม่เกิน 7 วัน ปรับ 1,000 บาท
• ยื่นล่าช้าเกิน 7 วัน ปรับ 2,000 บาท
• เงินเพิ่ม ในอัตรา 1.5% ต่อเดือน (เศษของเดือนนับเป็น 1 เดือน) ของยอดภาษีที่ต้องชำระ โดยคำนวณตั้งแต่วันที่พ้นกำหนดจนถึงวันที่จ่ายจริง (ไม่มีเพดานสูงสุดจนกว่าจะจ่ายครบ)

3. รายจ่ายของกิจการ
หากไม่ได้หักภาษี ณ ที่จ่าย แล้วยื่น ภ.ง.ด.54 ให้ถูกต้อง จะมีผลกระทบโดยตรงต่อการคำนวณกำไรสุทธิประจำปี (ภ.ง.ด.50) ดังนี้

• รายจ่ายต้องห้าม : สรรพากรอาจไม่ยอมให้นำยอดเงินที่จ่ายไปต่างประเทศมา คำนวณเป็นรายจ่ายในการคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคล เพราะถือว่าทำไม่ถูกต้องตามกฎหมาย กลายเป็นรายจ่ายต้องห้าม
• ต้องรับภาระภาษีแทน : หากบริษัทตกลงกับต่างชาติไว้ว่าจะจ่ายยอดสุทธิ (Net Amount) แต่บริษัทลืมหัก และนำส่งภาษี บริษัทในไทยจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบภาษีจำนวนนั้นเอง

4. ปัญหาเรื่องภาษีมูลค่าเพิ่ม (ภ.พ.36)
ตามปกติแล้ว ภ.ง.ด.54 จะต้องยื่นคู่กับ ภ.พ.36 (VAT 7% สำหรับบริการต่างประเทศ) หากไม่ได้ยื่น ภ.ง.ด.54 หรือยื่นล้าช้า ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะไม่ได้ยื่น ภ.พ.36 ด้วย ซึ่งจะทำให้โดนค่าปรับในส่วนของภาษีมูลค่าเพิ่มด้วย

สรุป – ภ.ง.ด.54 สำคัญต่อธุรกิจที่จ่ายเงินต่างประเทศอย่างไร ?

ภ.ง.ด.54 เป็นแบบภาษีที่ใช้สำหรับนำส่ง ภาษีหัก ณ ที่จ่ายจากเงินที่จ่ายให้ต่างประเทศ ธุรกิจที่จ่ายเงินให้ต่างประเทศ เช่น ค่าบริการ ค่าลิขสิทธิ์ ค่าที่ปรึกษา จำเป็นต้องตรวจสอบว่าต้องหักภาษีหรือไม่ หักกี่เปอร์เซ็นต์ ต้องยื่น ภ.ง.ด.54 หรือไม่ เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงด้านภาษีในอนาคตค่ะ

The post ภ.ง.ด.54 คืออะไร ต้องยื่นเมื่อไหร่ ใครต้องยื่นบ้าง ? appeared first on Chob Accounting.

ภ.พ.36 คืออะไร ?

ภ.พ.36 คือ แบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) ในกรณีที่รับบริการจากต่างประเทศ โดยที่ผู้รับบริการในไทยมีหน้าที่ต้องนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มแทนผู้ให้บริการจากต่างประเทศ ในอัตรา 7%

ดาวนโหลดแบบ ภ.พ.36 จากเว็บไซต์กรมสรรพากร คลิกที่นี่

ใครต้องยื่น ภ.พ.36 บ้าง ?

ผู้ที่มีหน้าที่ยื่นแบบ ภ.พ.36 คือ ผู้รับบริการจากต่างประเทศ เช่น Facebook Ads, Google Ads, Shopee Ads หรือจ้าง Freelance จากต่างประเทศ ที่ไม่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มในประเทศไทย

ภ.พ.36 ยื่นเมื่อไหร่ และยื่นที่ไหน ?

การยื่น ภ.พ.36 สามารถยื่นได้ 2 ช่องทาง ดังนี้

1. ยื่นที่สำนักงานสรรพากรในพื้นที่ ภายในวันที่ 7 ของเดือนถัดไป
2. ยื่นออนไลน์ ผ่านระบบ e-Filing ของกรมสรรพากร ภายในวันที่ 15 ของเดือนถัดไป

วิธีกรอกแบบ ภ.พ.36 ออนไลน์

สำหรับการยื่น ภ.พ.36 ผ่านระบบออนไลน์ จะต้องกรอกข้อมูล 3 ส่วน ดังนี้

1. ส่วนที่ 1 ข้อมูลผู้นำส่งภาษี

• กรอกชื่อ ที่อยู่ และเลขประจำตัวผู้เสียภาษีอากร

2. รายละเอียดการจ่ายเงิน

• ชื่อผู้ประกอบการต่างประเทศ : ระบุชื่อบริษัทที่เราจ่ายเงินให้ เช่น Google Asia Pacific Pte. Ltd.
• ที่อยู่ : ระบุที่อยู่ของบริษัทนั้น ในต่างประเทศ
• วัน เดือน ปี ที่จ่ายเงิน : ระบุวันเราโอนเงินออกไปจริง

3. การคำนวณภาษี

• จำนวนเงินที่จ่าย : ยอดเงินสุทธิที่เราโอนไปต่างประเทศ
• จำนวนเงินภาษีที่นำส่ง : นำยอดเงินที่จ่ายคูณด้วย 7% เช่น จ่ายเงิน 10,000 บาท จำนวนภาษีที่ต้องนำส่งคือ 700 บาท

ภ.พ.30 ต่างจาก ภ.พ.36 อย่างไร ?

แม้ว่าจะเป็นเรื่องของภาษีมูลค่าเพิ่มเหมือนกัน แต่ ภ.พ.30 และ ภ.พ.36 มีจุดประสงค์ และที่มาของเงินต่างกัน ดังนี้

1. ที่มาของภาษี

• ภ.พ.30 : เป็นการสรุปผลต่างระหว่างภาษีที่เก็บจากลูกค้า (ภาษีขาย) กับภาษีที่เราจ่ายให้กับซัพพลายเออร์ในไทย (ภาษีซื้อ)
• ภ.พ.36 : เป็นการจ่ายภาษีมูลค่าเพิ่มจากยอดเงินที่โอนออกไปนอกประเทศ โดยไม่มีภาษีขายมาหักล้าง

2. ผู้มีหน้าที่ยื่น

• ผู้มีหน้าที่ยื่น ภ.พ.30 คือผู้ที่เป็นผู้ที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มแล้วเท่านั้น
• ผู้มีหน้าที่ยื่น ภ.พ.36 คือผู้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม แล้วมีการชำระค่าบริการออกไปต่างประเทศเท่านั้น

ภ.พ.36 เคลมภาษีซื้อได้ไหม และต้องเก็บเอกสารอะไรบ้าง ?

คำตอบคือ ได้ค่ะ ภาษีมูลค่าเพิ่มที่นำไปยื่น ภ.พ.36 จะถือว่าเป็นภาษีซื้อของเดือนนั้น ๆ ได้ เช่น หากจ่ายค่าโฆษณา Facebook ในเดือนมกราคม ต้องยื่น ภ.พ.36 ภายในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ จากนั้น จะได้รับใบเสร็จรับเงินจากกรมสรรพากร (แบบ ก.) โดยสามารถนำยอดภาษีในใบเสร็จ ไปใช้เป็นภาษีซื้อในแบบ ภ.พ.30 ของเดือนกุมภาพันธ์ได้

เพื่อให้สรรพากรยอมรับการเคลมภาษีซื้อนี้ จะต้องเก็บเอกสารให้ครบถ้วนเพื่อรองรับการตรวจสอบ ดังนี้

1. ใบเสร็จรับเงินจากกรมสรรพากร (แบบ ก.)
2. ใบแจ้งหนี้ (Invoice) จากต่างประเทศ
3. หลักฐานการจ่ายเงิน (Payment Advice / Slip)
4. รายงานภาษีซื้อ (Input Tax Report)

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ ภ.พ.36

ภ.พ.36 ต้องยื่นทุกเดือนไหม ?

ยื่นเฉพาะเดือนที่มีการจ่ายค่าบริการออกไปต่างประเทศเท่านั้น

ไม่ได้จด VAT ต้องยื่น ภ.พ. 36 ไหม ?

ในกรณีที่ไม่ได้จด VAT แล้วมีการจ่ายค่าบริการออกไปต่างประเทศ ไม่ต้องยื่น ภ.พ.36

หากไม่ยื่น ภ.พ.36 หรือยื่นล่าช้า จะมีผลอย่างไร ?

ในกรณีที่ไม่ได้ยื่น ภ.พ. 36 หรือยื่นล่าช้า ต้องเสียค่าปรับ และเงินเพิ่ม ดังนี้

1. ค่าปรับ

• ยื่นล้าช้าไม่เกิน 7 วัน ปรับ 300 บาท
• ยื่นล่าช้าเกิน 7 วัน ปรับ 500

2. เงินเพิ่ม

• ต้องจ่ายเงินเพิ่มในอัตรา 1.5% ต่อเดือน ของยอดภาษีที่ต้องนำส่ง (เศษของเดือน ให้นับเป็น 1 เดือน)

สุดท้ายนี้ หากต้องผู้ช่วยในการยื่น ภ.พ.30 หรือ ภ.พ.36 รวมถึงการรับทำบัญชีรายเดือน ติดต่อเข้ามาที่ ชอบการบัญชี ได้เลยนะคะ เรามีทีมงานมืออาชีพทำหน้าที่ดูแลบัญชีให้กับกับกิจการทุกรูปแบบ ตั้งแต่การบันทึกบัญชี จัดทำรายงานภาษีซื้อ และภาษีขาย ไปจนถึงการปิดงบการเงิน ติดต่อเข้ามาเพื่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้เลยค่ะ

The post ภ.พ.36 คืออะไร ? ใครต้องยื่น ยื่นเมื่อไหร่ ยื่นอย่างไรให้ถูกต้อง ? appeared first on Chob Accounting.

ปฏิทินภาษี 2569 คือ ตัวช่วยที่สรุปให้เห็นภาพรวมว่า ตลอดปีภาษี 2569 ผู้มีรายได้ไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดา หรือนิติบุคคล ต้องยื่นภาษีประเภทใด ช่วงเวลาไหนบ้าง ทั้งยังช่วยให้เห็นภาพรวมทั้งปี ว่ามีภาษีอะไรบ้างที่ต้องยื่น ช่วยในการวางแผนเงินสดล่วงหน้า ลดความเสี่ยงที่ทำให้ยื่นภาษีล่าช้า โดนค่าปรับหรือเบี้ยปรับ ซึ่งเหมาะสำหรับเจ้าของกิจการที่ต้องดูทั้งบัญชี และภาษีไปพร้อม ๆ กัน

ภาษีที่ต้องยื่นรายเดือน มีอะไรบ้าง ?

1. ภาษีมูลค่าเพิ่ม

ภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) คือ ภาษีที่จัดเก็บจากการขายสินค้า หรือการให้บริการในแต่ละขั้นตอนการผลิต และจำหน่ายสินค้า หรือบริการ ทั้งที่ผลิตในประเทศ และนำเข้าจากต่างประเทศ

• ภ.พ.30 คือ แบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม ที่ผู้ประกอบการที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มแล้ว ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายในวันที่ 15 ของทุกเดือน หรือวันที่ 23 ของทุกเดือนในกรณีที่ยื่นออนไลน์
• ภ.พ.36 คือ แบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม ที่ผู้ซื้อสินค้า หรือบริการเป็นผู้ยื่นแบบ แทนผู้ขาย หรือผู้ให้บริการที่ไม่ได้ประกอบกิจการในประเทศไทย ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายในวันที่ 15 ของทุกเดือน หรือวันที่ 23 ของทุกเดือนในกรณีที่ยื่นออนไลน์

2. ภาษีหัก ณ ที่จ่าย

ภาษีหัก ณ ที่จ่าย คือ ภาษีที่ผู้จ่ายเงินต้องหักออกจากจำนวนเงินที่จ่ายให้กับผู้รับเงิน ทำให้ผู้รับเงินไม่ได้รับเงินเต็มจำนวน โดยเงินที่หักออกไปนั้น ผู้หักจะต้องนำส่งให้กับกรมสรรพากร

• ภ.ง.ด.1 คือ แบบแสดงรายการภาษีหัก ณ ที่จ่าย ใช้สำหรับการยื่นภาษีหัก ณ ที่จ่าย ใช้สำหรับนำส่งภาษีที่นายจ้างหักจากเงินเดือนของพนักงานในเดือนนั้น ๆ ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายในวันที่ 7 ของทุกเดือน หรือวันที่ 25 ของทุกเดือนในกรณีที่ยื่นออนไลน์
• ภ.ง.ด.3 คือ แบบแสดงรายการภาษีหัก ณ ที่จ่าย ใช้สำหรับการยื่นภาษีหัก ณ ที่จ่าย ซึ่งผู้รับเงินเป็นบุคคลธรรมดา ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายในวันที่ 7 ของทุกเดือน หรือวันที่ 25 ของทุกเดือนในกรณีที่ยื่นออนไลน์
• ภ.ง.ด.53 คือ แบบแสดงรายการภาษีหัก ณ ที่จ่าย ใช้สำหรับการยื่นภาษีหัก ณ ที่จ่าย ซึ่งผู้รับเงินเป็นนิติบุคคล ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายในวันที่ 7 ของทุกเดือน หรือวันที่ 25 ของทุกเดือนในกรณีที่ยื่นออนไลน์

3. ภาษีธุรกิจเฉพาะ

ภาษีธุรกิจเฉพาะ คือ ภาษีที่จัดเก็บจากการประกอบกิจการบางประเภท ที่ได้รับการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มโดยตรง หรือภาษีเงินได้ทั่วไป

• ภ.ธ.40 คือ แบบแสดงรายการภาษีธุรกิจเฉพาะ ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายในวันที่ 15 ของทุกเดือน หรือวันที่ 25 ของทุกเดือนในกรณีที่ยื่นออนไลน์

ภาษีที่ต้องยื่นรายปี มีอะไรบ้าง ?

1. ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา คือ ภาษีที่จัดเก็บจากรายได้ของบุคคลธรรมดาในแต่ละปีภาษี ไม่ว่าจะเป็นรายได้จากการทำงาน การประกอบธุรกิจ การลงทุน หรือแหล่งเงินได้อื่น ๆ ที่กฎหมายกำหนดให้ต้องเสียภาษี

• ภ.ง.ด.90 คือ แบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ใช้สำหรับบุคคลที่มีรายได้จากช่องทางอื่น ๆ นอกจากเงินเดือนที่ได้รับจากงานประจำ ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายในวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 30 มีนาคม ของทุกปี
• ภ.ง.ด.91 คือ แบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ใช้สำหรับบุคคลที่มีรายได้จากงานประจำ ไม่ว่าจะเป็นเงินเดือน โบนัส หรือค่าล่วงเวลา เพียงช่องทางเดียว ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายในวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 30 มีนาคม ของทุกปี
• ภ.ง.ด.94 คือ แบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ใช้สำหรับการยื่นภาษีในรอบครึ่งปีแรกระหว่างวันที่ 1 มกราคม – 30 มิถุนายน ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรภายในวันที่ 1 กรกฎาคม ถึงวันที่ 30 กันยายน ของทุกปี

2. ภาษีเงินได้นิติบุคคล

ภาษีเงินได้นิติบุคคล คือ ภาษีที่จัดเก็บจากรายได้ หรือกำไรสุทธิของนิติบุคคลในปีภาษีนั้น ๆ

• ภ.ง.ด.50 คือ แบบแสดงรายการภาษีเงินได้นิติบุคคล ซึ่งเป็นการรวมงบการเงินของรอบบัญชีในปีนั้น ๆ มาปรับปรุงให้เป็นกำไรทางภาษี ต้องยื่นต่อกรมสรรพากร ภายใน 150 วัน นับจากวันสิ้นสุดรอบบัญชีในปีนั้น ๆ
• ภ.ง.ด.51 คือ แบบแสดงรายการภาษีเงินได้นิติบุคคล ต้องยื่นต่อกรมสรรพากร ภายใน 2 เดือน หลังจากผ่านครึ่งรอบบัญชีในปีนั้น ๆ

3. ภาษีหัก ณ ที่จ่าย

• ภ.ง.ด.1ก คือ แบบแสดงรายการภาษีหัก ณ ที่จ่าย ที่เป็นการสรุปรายได้ตลอดทั้งปี ที่นายจ้างจ่ายให้กับพนักงานประจำต่อปี ต้องยื่นต่อกรมสรรพากรปีละ 1 ครั้ง ภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ของทุกปี หรือวันที่ 31 มีนาคม ของทุกปี ในกรณีที่ยื่นออนไลน์

หากไม่ยื่นภาษี หรือยื่นภาษีล่าช้า มีความผิดไหม ?

1. กรณีไม่ยื่นแบบแสดงรายการภาษีตามระยะเวลาที่กำหนด

• ค่าปรับทางอาญา ไม่เกิน 2,000 บาท
• เงินเพิ่ม ต้องเสียเงินเพิ่มอีก 1.5% ต่อเดือน (เศษของเดือนนับเป็น 1 เดือน) ของจำนวนภาษีที่ต้องชำระ โดยเริ่มนับตั้งแต่วันที่พ้นกำหนดจนถึงวันที่จ่ายครบ

2. กรณีเลี่ยงภาษี

หากกรมสรรพากรตรวจสอบพบว่ามีการเจตนาละเลย หรือไม่ยอมยื่นแบบเพื่อหลีกเลี่ยงภาษี มีโทษดังต่อไปนี้

• ค่าปรับทางแพ่ง (เบี้ยปรับ) 1 เท่า หรือ 2 เท่า ของจำนวนภาษีที่ต้องจ่าย
• โทษจำคุก ตั้งแต่ 3 เดือน ถึง 7 ปี
• โทษปรับ ตั้งแต่ 2,000 บาท ถึง 200,000 บาท

3. กรณีที่ไม่ยื่นงบการเงินตามระยะเวลาที่กำหนด

ค่าปรับของกรมพัฒนาธุรกิจการค้า

• ยื่นงบการเงินล่าช้าไม่เกิน 2 เดือน ค่าปรับ 2,000 บาท
• ยื่นงบการเงินล่าช้ามากกว่า 2 เดือน แต่ไม่เกิน 4 เดือน ค่าปรับประมาณ 8,000 บาท
• ยื่นงบการเงินล่าช้ามากกว่า 4 เดือนขึ้นไป ค่าปรับประมาณ 12,000 บาท (แบ่งออกเป็นนิติบุคคล 6,000 บาท และกรรมการ 6,000 บาท) หรือมากกว่านั้น แล้วแต่กรณี

ค่าปรับของกรมสรรพากร

กรณีที่ไม่ได้ยื่นภ.ง.ด.50

• ยื่นงบการเงินล่าช้าไม่เกิน 7 วัน ปรับ 1,000 บาท
• ยื่นงบการเงินล้าช้าเกิน 7 วัน ปรับ 2,000 บาท

คำแนะนำในการยื่นภาษีในปี 2569

1. ยื่นภาษีให้ตรงเวลาเสมอ แม้ไม่มีภาษีต้องจ่าย

หลายแบบภาษีกฎหมายกำหนดให้ต้องยื่นแบบ ไม่ว่ามียอดภาษีต้องชำระหรือไม่ หากไม่ยื่นภาษี หรือยื่นล่าช้า จะถือว่าผิดกฎหมาย และมีโอกาสโดนค่าปรับทันที ดังนั้น การยื่นให้ครบ และตรงเวลาจะช่วยลดความเสี่ยงที่จะโดนเรียกเก็บภาษีย้อนหลังได้มากขึ้น

2. จัดเก็บเอกสารให้เป็นระบบตลอดทั้งปี

การเอกสารให้เป็นระบบไม่ว่าจะเป็นใบกำกับภาษี ใบเสร็จรับเงิน หนังสือรับรองหัก ณ ที่จ่าย รวมถึงเอกสารบัญชีอื่น ๆ ตามเดือน หรือประเภทให้ชัดเจน จะช่วยให้การยื่นภาษี และปิดงบการเงินเป็นไปอย่างรวดเร็ว ลดความผิดพลาด และป้องกันปัญหาในกรณีที่ถูกตรวจสอบย้อนหลังจากสรรพากร

3. แยกบัญชีส่วนตัวออกจากบัญชีธุรกิจ

การเปิดบัญชีธนาคารเฉพาะสำหรับธุรกิจ เพื่อใช้รับ–จ่ายเงินที่เกี่ยวกับกิจการโดยตรง จะช่วยให้บันทึกบัญชี และคำนวณภาษีได้ถูกต้อง ลดความสับสนเรื่องเงินส่วนตัวปะปนกับเงินบริษัทได้เป็นอย่างดี

4. วางแผนภาษีล่วงหน้า ไม่ต้องรอให้ถึงปลายปี

การวางแผนภาษีตั้งแต่ต้นปีจะช่วยให้ควบคุมภาระภาษีได้ดีกว่า ทำให้ไม่ต้องรับมือกับภาษีก้อนใหญ่แบบไม่ทันตั้งตัว ทั้งยังสามารถจัดการรายได้ ค่าใช้จ่าย และสิทธิประโยชน์ทางภาษีได้อย่างเหมาะสม ทำให้การยื่นภาษีปลายปีเป็นเรื่องง่าย และสบายใจขึ้น

5. หากไม่มั่นใจ ควรให้ผู้เชี่ยวชาญดูแล

เรื่องบัญชี และภาษี มีกฎหมาย และรายละเอียดที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ หากทำผิดพลาดเพียงเล็กน้อยอาจนำไปสู่ค่าปรับ หรือโดนตรวจสอบย้อนหลังได้ การให้ผู้เชี่ยวชาญด้านบัญชี และภาษีช่วยดูแล จะช่วยลดความเสี่ยง ประหยัดเวลา และทำให้มั่นใจว่าทุกอย่างถูกต้องตามกฎหมาย

รับทำบัญชี ยื่นภาษี ครบตามกำหนด โดยผู้เชี่ยวชาญ

สำหรับท่านที่กังวลว่าเดือนนี้ต้องยื่นภาษีอะไร หรือไม่อยากเสียเวลานั่งตามกำหนดภาษีเอง ชอบการบัญชี (Chob Accounting) พร้อมช่วยดูแลเรื่องบัญชี และภาษีให้ครบตลอดทั้งปีค่ะ

บริการรับทำบัญชีของเรา ครอบคลุมตั้งแต่การลงบันทึกบัญชีรายเดือน จัดเก็บเอกสารให้เป็นระบบ ยื่นภาษีรายเดือน ยื่นประกันสังคม วางแผนและยื่นภาษีรายปีทั้งบุคคลธรรมดา และนิติบุคคล ให้เรื่องบัญชี–ภาษีเป็นหน้าที่ของเรา ช่วยให้คุณโฟกัสไปที่การทำธุรกิจได้อย่างสบายใจตลอดปีค่ะ

The post แจกฟรี ! ปฏิทินภาษี 2569 พร้อมคำแนะนำในการยื่นภาษี appeared first on Chob Accounting.

ในบทความนี้ ชอบการบัญชี จะพาคุณไปทำความเข้าใจว่าธุรกิจรับจัดจัดงานเลี้ยง จะต้องเสียภาษีอะไรบ้าง พร้อมเคล็ดลับในการจัดการภาษีที่นำไปใช้ได้จริงค่ะ

ธุรกิจรับจัดงานเลี้ยง คืออะไร ?

ธุรกิจรับจัดงานเลี้ยง หรือที่หลายคนเรียกกันติดปากว่า รับจัดโต๊ะจีน หรือรับเหมาจัดงาน หมายถึง การให้บริการแบบครบวงจรในงานต่าง ๆ เช่น งานแต่ง งานบวช งานเกษียณ งานสัมมนา หรืองานเลี้ยงบริษัท ซึ่งมีองค์ประกอบหลายอย่าง เช่น

• อาหาร และเครื่องดื่ม (อาหารคาว/หวาน, น้ำ, เครื่องดื่มแอลกอฮอล์)
• พนักงานเสิร์ฟ และบริกร
• อุปกรณ์จัดเลี้ยง เช่น โต๊ะ เก้าอี้ เต็นท์ ชุดจาน-ช้อน
• เครื่องเสียง ระบบไฟฟ้า
• สถานที่จัดงาน หรือพิธีกร

ธุรกิจรับจัดงานเลี้ยง รับจัดโต๊ะจีน ต้องเสียภาษีอะไรบ้าง ?

ธุรกิจรับจัดงานเลี้ยง รับจัดโต๊ะจีน ถือเป็นธุรกิจบริการที่มีการคิดค่าบริการครอบคลุมหลายรายการ และเข้าข่ายกิจการที่มีรายได้อย่างต่อเนื่อง ถือว่าต้องเสียภาษีเช่นเดียวกับธุรกิจอื่น ๆ โดยแบ่งออกเป็น 5 ประเภทหลัก ๆ ดังนี้

1. ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

หากทำธุรกิจรับจัดงานเลี้ยง หรือรับจัดโต๊ะจีนในนามบุคคลธรรมดา จะต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามอัตราขั้นบันได โดยนำรายได้มาหักค่าใช้จ่าย และค่าลดหย่อน แล้วนำมาคำนวณภาษีตามอัตราขั้นบันได ดังนี้

• รายได้สุทธิ 0-150,000 บาท ได้รับยกเว้นภาษี
• รายได้สุทธิ 150,001-300,000 บาท อัตราภาษี 5%
• รายได้สุทธิ 300,001-500,000 บาท อัตราภาษี 10%
• รายได้สุทธิ 500,001-750,000 บาท อัตราภาษี 15%
• รายได้สุทธิ 750,001-1,000,000 บาท อัตราภาษี 20%
• รายได้สุทธิ 1,000,001-2,000,000 บาท อัตราภาษี 25%
• รายได้สุทธิ 2,000,001-5,000,000 บาท อัตราภาษี 30%
• รายได้สุทธิ 5,000,001 บาทขึ้นไป อัตราภาษี 35%

2. ภาษีเงินได้นิติบุคคล

หากรับจัดงานเลี้ยง และรับจัดโต๊ะจีน แล้วจดทะเบียนนิติบุคคลเป็นบริษัทจำกัด หรือห้างหุ้นส่วนจำกัด จะต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล โดยนำรายได้สุทธิที่ได้รับในแต่ละปี มาคำนวณตามอัตราภาษีดังนี้

• รายได้สุทธิ 0-300,000 บาท ได้รับการยกเว้นภาษี
• รายได้สุทธิ 300,001-3,000,000 บาท อัตราภาษี 15%
• รายได้สุทธิเกิน 3,000,001 บาทขึ้นไป อัตราภาษี 20%

3. ภาษีหัก ณ ที่จ่าย (Withholding Tax)

ในกรณีที่รับจัดงานเลี้ยง หรือรับจัดโต๊ะจีน ให้กับบริษัท หน่วยงานราชการ องค์กรใหญ่ ๆ หรือองค์กรที่มีสถานะเป็นนิติบุคคล ลูกค้าจะต้องทำการหักภาษี ณ ที่จ่ายไว้ก่อนที่จะจ่ายเงินค่าจ้าง หรือค่าบริการ โดยปกติจะหักที่ 3% จากยอดเงินที่ต้องจ่าย ซึ่งสามารถนำไปเป็นเครดิตภาษีที่หักออกจากภาษีเงินได้ที่ต้องจ่าย

4. ภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT)

หากทำธุรกิจรับจัดงานเลี้ยง รับจัดโต๊ะจีน แล้วมีรายได้มากกว่า 1.8 ล้านบาทต่อปี จะต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม พร้อมเก็บ VAT เพิ่ม 7% จากค่าจ้าง หรือค่าบริการ แล้วออกใบกำกับภาษีให้กับลูกค้า พร้อมจัดทำบัญชีภาษีซื้อภาษีขายให้เรียบร้อย

5. ภาษีป้าย

หากมีการจัดทำป้ายเพื่อโฆษณา หรือทำป้ายชื่อร้าน จะต้องเสียภาษีป้ายตามอัตราที่กำหนด ซึ่งขึ้นอยู่กับขนาดของป้ายที่ใช้

เคล็ดลับการจัดการภาษี สำหรับธุรกิจรับจัดงานเลี้ยง

1. แยกบัญชีธุรกิจกับบัญชีส่วนตัว
การแยกบัญชีธุรกิจกับบัญชีส่วนตัว ทำได้โดยการเปิดบัญชีธนาคารใหม่สำหรับธุรกิจโดยเฉพาะ เพื่อรับรายรับ และจ่ายค่าใช้จ่ายของธุรกิจทั้งหมด ช่วยให้การทำธุรกิจมีความโปร่งใส แยกแยะรายรับรายจ่ายได้ง่ายขึ้น และลดความเสี่ยงที่จะเกิดปัญหาด้านภาษีได้อีกด้วย

2. ออกใบเสร็จ / ใบกำกับภาษีให้ลูกค้า
การออกใบเสร็จรับเงิน หรือใบกำกับภาษีให้กับลูกค้าทุกครั้ง ช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือ และช่วยให้สามารถ บันทึกรายได้ได้อย่างโปร่งใส

• ในกรณีที่ยังไม่ได้จด VAT ให้ออกใบเสร็จรับเงิน
• ในกรณีที่จด VAT แล้ว ให้ออกใบกำกับภาษี

3. วางแผนล่วงหน้าเรื่องการจด VAT
ธุรกิจจัดงานเลี้ยงที่เติบโตเร็ว มักมีรายได้เกิน 1.8 ล้านบาท/ปี โดยที่ไม่รู้ตัว หากรายได้ใกล้ถึงเกณฑ์แล้วให้วางแผนเรื่องการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม พร้อมเตรียมการออกใบกำกับภาษีให้เรียบร้อย

4. ปรึกษานักบัญชี หรือสำนักงานบัญชีคุณภาพ
หากไม่มีเวลาจัดการภาษี หรือบันทึกบัญชีด้วยตัวเอง ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ ให้นักบัญชีช่วยจัดการ หรือขอคำแนะนำจากสำนักงานบัญชีคุณภาพ เพื่อป้องกันข้อผิดพลาด พร้อมลดโอกาสที่จะยื่นภาษีไม่ตรงตามกำหนดระยะเวลา

โดยสรุปแล้ว การรับจัดงานเลี้ยง หรือรับจัดโต๊ะจีน ถือเป็นธุรกิจที่ต้องเสียภาษีตามกฎหมาย ฉะนั้นแล้ว การมีความเข้าใจเรื่องภาษีที่ต้องเสีย จะช่วยให้จัดการเรื่องภาษีได้อย่างถูกต้อง และลดความเสี่ยงที่จะเกิดปัญหาเกี่ยวกับภาษีได้เป็นอย่างดีค่ะ

ชอบการบัญชี รับทำบัญชี ยื่นภาษี สำหรับทุกธุรกิจ โดยผู้เชี่ยวชาญ

หากคุณกำลังมองหาสำนักงานบัญชีที่ให้บริการอย่างครบวงจร ทั้งรับทำบัญชี ยื่นภาษี วางแผนภาษี รับจดบริษัท จดหจก. รวมถึงให้คำปรึกษาแบบมืออาชีพ พร้อมเข้าใจบริบทของธุรกิจอย่างแท้จริง ต้องเป็นชอบการบัญชีเท่านั้น

ชอบการบัญชี คือ สำนักงานบัญชีคุณภาพที่ได้รับการรับรองจากกรมพัฒนาธุรกิจการค้า (DBD) และมีทีมผู้เชี่ยวชาญที่มีประสบการณ์ตรงด้านบัญชี และภาษี พร้อมรองรับงานบัญชีทุกรูปแบบ ไม่ว่าคุณจะประกอบธุรกิจขนาดเล็ก ขนาดกลาง หรือขนาดใหญ่ เรามีความเข้าใจเฉพาะในแต่ละประเภทธุรกิจอย่างลึกซึ้ง พร้อมให้คำปรึกษาที่ช่วยให้ธุรกิจของคุณเดินหน้าอย่างมั่นคงในระยะยาว

The post รับจัดงานเลี้ยง ต้องเสียภาษีอะไรบ้าง ? รู้ก่อนโดนตรวจสอบ ! appeared first on Chob Accounting.

โดยที่กรมสรรพากร ได้ให้คำนิยามไว้ชัดเจนว่า ผู้ที่ประกอบอาชีพผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล และมีรายได้ คือผู้ที่มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา และในบางกรณีอาจจะต้องจด VAT ด้วย

อินฟลูเอนเซอร์ และคอนเทนต์ครีเอเตอร์ คืออะไร ?

อินฟลูเอนเซอร์ (Influencer) คือ บุคคลที่มีอิทธิพลต่อความคิด การตัดสินใจ หรือพฤติกรรมของผู้ติดตามบนโซเชียลมีเดีย เช่น Instagram, TikTok, Facebook, Twitter หรือ YouTube เป็นต้น โดยมีบทบาทสำคัญในการรีวิวสินค้า บริการ แนะนำสินค้า ไลฟ์สดขายของ ฯลฯ โดยแบรนด์จะจ้างให้โปรโมตสินค้าเพื่อสร้างการรับรู้

คอนเทนต์ครีเอเตอร์ (Content Creator) คือ ผู้ที่ผลิตเนื้อหาในรูปแบบต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นวิดีโอ บทความ อินโฟกราฟิก หรือโพสต์เพื่อให้ความรู้ ความบันเทิง หรือสร้างสรรค์เนื้อหาต่าง ๆ ผ่านช่องทางออนไลน์

ผู้ประกอบอาชีพทั้งสองกลุ่มนี้ อาจทำทั้งสองอย่างควบคู่กัน เช่น เป็นยูทูบเบอร์ที่รีวิวของ (Influencer) และทำคอนเทนต์ที่เป็นวิดีโอให้ความรู้ (Content Creator) ในช่องของตัวเอง โดยจุดร่วมคือการสร้างรายได้จากเนื้อหาที่เผยแพร่บนแพลตฟอร์มออนไลน์นั่นเอง

รายได้หลักของอินฟลูเอนเซอร์-คอนเทนต์ครีเอเตอร์ มาจากไหนบ้าง ?

รายได้ของอินฟลูเอนเซอร์ และคอนเทนท์ครีเอเตอร์ มีหลายประเภท ซึ่งแต่ละประเภทมีรูปแบบการเสียภาษีที่แตกต่างกัน โดยทั่วไป รายได้ส่วนใหญ่ของของอินฟลูเอนเซอร์ และคอนเทนท์ครีเอเตอร์ มาจากช่องทางดังนี้

• สปอนเซอร์ และรีวิวสินค้า (Brand Sponsorship & Paid Review)
• รายได้จากโฆษณา (Ad Revenue)
• การขายสินค้าของตัวเอง (Merchandise & Own Products)
• รายได้จากงานอีเวนท์ (Event & Appearance Fees)
• ค่าธรรมเนียมสมาชิก (Subscription & Exclusive Content)
• รายได้จากงานอีเวนท์ (Event & Appearance Fees)
• รายได้จากการทำ Affiliate Marketting
• รายได้จากการให้คำปรึกษา หรือเปิดคอร์ส (Coaching & Courses)
• รายได้จากการเขียนหนังสือ หรือขายคอนเทนท์

อย่างไรก็ตาม กรมสรรพากรไม่ได้กำหนดหลักเกณฑ์ในการเสียภาษีสำหรับอินฟลูเอนเซอร์ และคอนเทนท์ครีเอเตอร์ อย่างชัดเจน จึงมีการนำรายได้ที่ได้รับมาในรูปแบบต่าง ๆ มาเปรียบเทียบว่าเป็นรายได้ประเภทใด ดังนี้

1. สปอนเซอร์ และรีวิวสินค้า (Brand Sponsorship & Paid Review) เป็นเงินได้ประเภทที่ 2 หักค่าใช้จ่ายได้ 50% แต่ไม่เกิน 100,000 บาท
2. รายได้จากโฆษณา (Ad Revenue) เป็นเงินได้ประเภทที่ 8 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 60% หรือหักค่าใช้จ่ายตามจริง
3. การขายสินค้าของตัวเอง (Merchandise & Own Products) เป็นเงินได้ประเภทที่ 8 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 60% หรือหักค่าใช้จ่ายตามจริง
4. ค่าธรรมเนียมสมาชิก (Subscription & Exclusive Content) แบ่งออกเป็น 2 กรณี ดังนี้

• ถ้าเป็นรายได้จากการทำธุรกิจ/บริการ ถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 8 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 60% หรือหักค่าใช้จ่ายตามจริง
• ถ้าเป็นรายได้จากการอนุญาตให้ใช้สิทธิ์ในผลงานลิขสิทธิ์ของตนเองเป็นการตอบแทนค่าสมาชิก ถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 3 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 50% แต่ไม่เกิน 100,000 บาท หรือหักค่าใช้จ่ายตามจริง

5. รายได้จากงานอีเวนท์ (Event & Appearance Fees) แบ่งออกเป็น 2 กรณี ดังนี้

5.1 ถ้าเป็นรายได้จากการแสดงสาธารณะ หรือจากการแสดงในเชิงธุรกิจ ถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 8 หักค่าใช้จ่ายตามจริง หรือหักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ไม่เกิน 600,000 บาท

• ส่วนที่ไม่เกิน 300,000 บาท หักได้ 60%
• ส่วนที่เกิน 300,000 บาท หักได้ 40%

5.2 ถ้าเป็นรายได้จากการรับทำงานให้ เช่น การเป็นแขกรับเชิญ หรือได้รับเชิญไปบรรยาย ถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 2 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 50% แต่ไม่เกิน 100,000 บาท

6. รายได้จากการทำ Affiliate Marketting ถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 2 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 50% แต่ไม่เกิน 100,000 บาท
7. รายได้จากการให้คำปรึกษา หรือเปิดคอร์ส (Coaching & Courses) โดยทั่วไปแบ่งออกเป็น 3 กรณี ดังนี้

• ถ้าเป็นรายได้จากการให้คำปรึกษา ถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 2 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 50% แต่ไม่เกิน 100,000 บาท
• ถ้าเป็นรายได้จากการเปิดคอร์ส ถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 8 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 60% หรือหักค่าใช้จ่ายตามจริง
• ถ้าเป็นรายได้จากการให้คำปรึกษา โดยผู้ประกอบอาชีพใน 6 สาขาที่กำหนด (เช่น กฎหมาย, บัญชี, วิศวกร, แพทย์ ฯลฯ) หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 30% หรือหักค่าใช้จ่ายตามจริง

8. รายได้จากการเขียนหนังสือ หรือขายคอนเทนท์ แบ่งออกเป็น 3 กรณี ดังนี้

• ถ้าเป็นรายได้จากการเขียนหนังสือ ที่มีการโอนสิทธิหรืออนุญาตให้ใช้สิทธิ์ (Royalty Fee) ถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 3 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 50% แต่ไม่เกิน 100,000 บาท หรือหักค่าใช้จ่ายตามจริง
• ถ้าเป็นรายได้จากการรับจ้างเขียนบทความ เขียนคอนเทนท์เป็นครั้งคราว โดยไม่มีการโอน หรืออนุญาตให้ใช้สิทธิ์ ถือเป็นรายได้ประเภทที่ 2 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 50% แต่ไม่เกิน 100,000 บาท หรือหักค่าใช้จ่ายตามจริง
• ถ้าเป็นรายได้จากการขายคอนเทนท์ หรือการขาย E-book ในลักษณะเป็นการขายสินค้า หรือบริการ ถือเป็นเงินได้ประเภทที่ 8 หักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 60% หรือหักค่าใช้จ่ายตามจริง

หลังจากที่ทราบแล้วว่า รายได้แต่ละรูปแบบคือรายได้ในประเภทใดบ้าง ก็ต้องนำไปคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา รวมถึงภาษีอื่น ๆ ดังต่อไปนี้ค่ะ

1. ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

ภาษีหลัก ๆ ที่อินฟลูเอนเซอร์ต้องเสีย คือ ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ซึ่งคำนวณจากรายได้สุทธิตลอดทั้งปี หลังจากหักค่าใช้จ่าย และค่าลดหย่อนต่าง ๆ แล้วนำรายได้สุทธิมาคำนวณในอัตราก้าวหน้า

โดยผู้มีเงินได้ ต้องยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ปีละ 2 ครั้งต่อปี

• ผู้มีเงินได้พึงประเมินประเภทที่ 5-8 ต้องยื่น ภ.ง.ด.94 ภายในวันที่ 1 กรกฎาคม – 30 กันยายน
• ผู้มีเงินได้พึงประเมินประเภทที่ 1-8 ต้องยื่น ภ.ง.ด.90 ภายในวันที่ 1 มกราคม – 30 มีนาคม

ในกรณีที่ยื่นออนไลน์ผ่านเว็บไซต์กรมสรรพากร จะได้รับการขยายเวลายื่นภาษีออกไปอีก 8 วัน

การคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

คำนวณได้ 2 วิธี โดยนำมาเปรียบเทียบกัน แล้วเสียภาษีตามวิธีที่คำนวณได้มากกว่า

วิธีที่ 1 คำนวณจากเงินได้สุทธิ
จำนวนภาษีที่ต้องเสีย = เงินได้สุทธิ x อัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

วิธีที่ 2 คำนวณจากเงินได้พึงประเมิน
ซึ่งเป็นเงินได้พึงประเมิน ประเภทที่ 2-8 ตั้งแต่ 120,000 บาทขึ้นไป
จำนวนภาษีที่ต้องเสีย = เงินได้พึงประเมิน x 0.5%

ในกรณีที่คำนวณตามวิธีที่ 2 แล้วต้องเสียภาษีน้อยกว่า 5,000 บาท จะได้รับการยกเว้นภาษี แต่ต้องเสียภาษีตามวิธีที่ 1

2. ภาษีหัก ณ ที่จ่าย

อีกหนึ่งภาษีที่อินฟลูเอนเซอร์ และครีเอเตอร์ต้องพบเจอบ่อยคือ ภาษีหัก ณ ที่จ่าย ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อรับค่าจ้างจากแบรนด์ บริษัท หรือเอเจนซี่ต่าง ๆ โดยจะมีการหักภาษีไว้ก่อนจ่ายเงินค่าจ้าง แล้วนำส่งให้กรมสรรพากร พร้อมออกหนังสือรับรองการหัก ณ ที่จ่าย (ใบ 50 ทวิ) ให้กับผู้รับเงินสำหรับการยื่นภาษีเงินได้ประจำปี

ภาษีหัก ณ ที่จ่าย ใช้เป็นเครดิตภาษี ซึ่งสามารถนำยอดภาษีที่ถูกหักนี้ หักออกจากยอดภาษีที่ต้องจ่ายจริงได้ หรือในบางกรณีก็สามารถขอคืนภาษีได้ด้วยค่ะ

3. ภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT)

หลาย ๆ คนอาจคิดว่าภาษีมูลค่าเพิ่ม หรือ VAT คือเรื่องของบริษัทใหญ่ ๆ แต่ในความเป็นจริงนั้น อินฟลูเอนเซอร์ หรือคอนเทนท์ครีเอเตอร์ ที่มีรายได้ถึงเกณฑ์ที่กำหนด ก็ต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มให้เรียบร้อยค่ะ

ในกรณีที่มีรายได้มากกว่า 1.8 ล้านบาทต่อปี จะต้องยื่นคำขอจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มกับกรมสรรพากรภายใน 30 วัน นับตั้งแต่วันที่มีรายได้ถึงเกณฑ์

ในกรณีที่เป็นนิติบุคคล

หากประกอบอาชีพอินฟลูเอนเซอร์ หรือคอนเทนท์ครีเอเตอร์ แล้วเริ่มมีรายได้สูง มีทีมงานหลายคน หรือมีแนวโน้มที่จะเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ การจดทะเบียนนิติบุคคล ไม่ว่าจะเป็นในรูปแบบบริษัทจำกัด หรือห้างหุ้นส่วนจำกัด อาจเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า ทั้งในด้านภาษี และการบริหารงาน

โดยสรุปแล้ว หากประกอบอาชีพอินฟลูเอนเซอร์ ครีเอเตอร์ ยูทูบเบอร์ หรือว่าทำคอนเทนท์ออนไลน์ในรูปแบบใดก็ตาม แล้วมีรายได้ต่อเนื่อง ไม่ว่าจะมากหรือน้อย ก็ถือว่าต้องเสียภาษีเช่นเดียวกับการประกอบอาชีพอื่น ๆ

คำถามที่พบบ่อย

ภาษีหัก ณ ที่จ่าย ต้องขอใบ 50 ทวิ ทุกครั้งหรือไม่ ?

ในกรณีที่เป็นการรับเงินค่าบริการ ค่าจ้างฟรีแลนซ์ ค่าลิขสิทธิ์ ค่าเช่า หรือดอกเบี้ย ผู้จ่ายเงินต้องออกใบ 50 ทวิ ให้กับผู้รับเงินทันที ในทุกครั้งที่มีการหักภาษี ณ ที่จ่าย

ต้องจด VAT ไหม หากขายของผ่าน TikTok หรือ Instagram ?

หากขายของออนไลน์บนแพลตฟอร์มออนไลน์ เช่น Instagram หรือ Tiktok หากมีรายได้มากกว่า 1.8 ล้านบาทต่อปี ต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มให้เรียบร้อย

ทำคอนเทนต์ในช่องเล็ก ๆ รายได้น้อย ต้องยื่นภาษีไหม ?

หากทำคอนเทนท์ในช่องเล็ก ๆ แล้วมีรายได้สุทธิไม่ถึง 150,000 บาทต่อปี โดยที่ไม่มีรายได้อื่นเพิ่มเติม จะต้องยื่นภาษีให้เรียบร้อย แม้ว่าจะไม่ต้องเสียภาษีก็ตาม

อ้างอิง :

• กรมสรรพากร
• คู่มือภาษีสำหรับ Youtuber – Influencer

The post อินฟลูเอนเซอร์-คอนเทนต์ครีเอเตอร์ ต้องเสียภาษีอะไรบ้าง ? appeared first on Chob Accounting.

ทำไมธุรกิจ ถึงควรเปลี่ยนมาใช้ e-Tax Invoice

• ลดต้นทุน ไม่ต้องพิมพ์เอกสาร ไม่ต้องเก็บแฟ้มเอกสารจำนวนมาก
• ประหยัดเวลา ส่งต่อให้ลูกค้าหรือคู่ค้าได้ทันทีผ่านระบบออนไลน์
• ตรวจสอบง่าย e-Tax Invoice จัดเก็บในรูปแบบดิจิทัล สามารถค้นหาและตรวจสอบย้อนหลังได้สะดวก
• ปลอดภัย ใช้ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ (Digital Signature) เพื่อป้องกันการปลอมแปลง
• ทันสมัย รองรับการทำธุรกิจออนไลน์ และช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับกิจการ

e-Tax Invoice มีกี่รูปแบบ

กรมสรรพากรกำหนด e-Tax Invoice ออกเป็น 2 รูปแบบ ได้แก่

1. e-Tax Invoice by Email
เหมาะสำหรับกิจการที่มีรายได้ไม่เกิน 30 ล้านบาทต่อปี สามารถออกเอกสารเป็นไฟล์ PDF/A-3 และส่งให้ลูกค้าผ่านอีเมล โดยส่งสำเนาไปยังระบบกรมสรรพากรเพื่อประทับเวลา (Time Stamp) อัตโนมัติ

2. e-Tax Invoice & e-Receipt
ใช้ได้กับกิจการทุกขนาด โดยออกเอกสารในรูปแบบไฟล์ .xml พร้อมลายมือชื่อดิจิทัล และต้องส่งข้อมูลเข้าระบบของกรมสรรพากรโดยตรง

e-Tax Invoice มีกี่รูปแบบ

ในการใช้งาน e-Tax Invoice ผู้ประกอบการต้องส่งข้อมูลให้กรมสรรพากร ซึ่งสามารถทำได้ 2 วิธี

1. นำส่งด้วยตัวเอง

เจ้าของกิจการสามารถจัดทำ e-Tax Invoice ผ่านระบบงานของบริษัทเอง ไม่ว่าจะเป็นซอฟต์แวร์บัญชี ระบบ ERP หรือโปรแกรมที่ปรับแต่งให้รองรับการออกใบกำกับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ที่มีลายมือชื่อดิจิทัลตามมาตรฐานที่กรมสรรพากรกำหนดได้โดยตรง เหมาะสำหรับกิจการที่มีทีมงานด้านบัญชีและไอทีที่พร้อมดูแลระบบ

การเชื่อมต่อกับกรมสรรพากรสามารถทำได้หลายช่องทาง เช่น Host to Host, การใช้ผู้ให้บริการ Service Provider ที่ได้รับอนุญาต หรือการอัปโหลดข้อมูลผ่านระบบ Web Upload ซึ่งทั้งหมดจะช่วยให้ธุรกิจส่งข้อมูลภาษีได้อย่างถูกต้องและปลอดภัย

2. นำส่งผ่านระบบของกรมสรรพากร

เจ้าของกิจการ สามารถนำส่ง e-Tax Invoice ผ่านบริการของกรมสรรพากร เหมาะสำหรับกิจการที่ยังไม่มีระบบบัญชีเป็นของตัวเอง โดยที่สามารถออกเอกสารและลงลายมือชื่อดิจิทัลผ่านระบบ RD Portal ของกรมสรรพากร หรือส่งเอกสารทางอีเมลเพื่อรับการประทับเวลา (Time Stamp) ผ่านระบบ e-Tax Invoice by Email ก็ได้ วิธีนี้ช่วยให้ผู้ประกอบการรายเล็กใช้งานได้สะดวก และมั่นใจได้ว่าเอกสารถูกต้องตามมาตรฐานของกรมสรรพากร

กิจการที่มีสิทธิ์ยื่นคำขอใช้ e-Tax Invoice

สำหรับกิจการ หรือร้านค้า ที่มีสิทธิ์ยื่นคำขอใช้ e-Tax Invoice ต้องมีคุณสมบัติ ดังนี้

1. กิจการที่จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) แล้ว
2. กิจการที่มีรายได้ไม่เกิน 30 ล้านบาทต่อปี ตั้งแต่ปี 2558 เป็นต้นมา
3. กิจการที่ได้รับอนุมัติ หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาห้จัดทํา ส่งมอบ และเก็บรักษาใบกํากับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ และใบรับอิเล็กทรอนิกส์ ตามเงื่อนไขของกรมสรรพากร
4. ไม่เคยหลีกเลี่ยงภาษี และไม่มีประวัติการออก หรือใช้ใบกำกับภาษีปลอม

ขั้นตอนการยื่นคำขอใช้งาน e-Tax Invoice

1. เข้าเว็บไซต์ระบบการยื่นคำขอใช้งาน e-Tax invoice กรมสรรพากร ได้ที่ https://interapp3.rd.go.th/signed_inter/src_inter/main2.php
2. กรอกเลขประจำตัวผู้เสียภาษีและข้อมูลตามแบบ ก.อ.01
3. พิมพ์ ก.อ.01 เพื่อลงลายมือชื่อ โดยผู้มีอำนาจลงนาม
4. สแกนแบบ ก.อ.01 ที่ลงนามแล้ว พร้อมเอกสารประกอบ เช่น หนังสือรับรองนิติบุคคล บัตรประชาชนของผู้มีอำนาจลงนาม แล้วอัปโหลดเข้าสู่ระบบ
5. ระบบจะส่งอีเมล พร้อมลิงก์ไปยังอีกเมลที่ระบุในแบบ ก.อ.01 เพื่อให้ผู้ประกอบการกดลิงก์ยืนยัน
6. หลังจากที่กรมสรรพากรตรวจสอบเอกสารแล้ว จะจัดส่งรหัสยืนยัน (Activate Code) ทางไปรษณีย์
7. นำ Activate Code ที่ได้รับทางไปรษณีย์ ไปกรอกบนเว็บไซต์ของกรมสรรพากร เพื่อยืนยันตัวตน และกำหนดรหัสผ่านใหม่ภายใน 15 วันทำการ

เมื่อยื่นคำขอใช้งาน e-Tax Invoice และผ่านการตรวจสอบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ขั้นตอนถัดไปคือการส่ง e-Tax ด้วยตัวเอง และเมื่อทำการกดส่ง e-Tax แล้ว จะได้รับอีเมลจากสำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (ETDA) เพื่อเป็นการยืนยันว่าเอกสารได้รับการรับรองอย่างถูกต้องค่ะ

การเปลี่ยนใบกำกับภาษีธรรมดาให้เป็น e-Tax Invoice คือการยกระดับธุรกิจให้เข้าสู่ยุคดิจิทัลอย่างเต็มรูปแบบ ช่วยลดต้นทุน ประหยัดเวลา และสร้างความน่าเชื่อถือให้กับธุรกิจค่ะ

อ้างอิง :

• https://www.rd.go.th/fileadmin/user_upload/kormor/newlaw/pa_time_stampA.pdf

The post วิธีเปลี่ยนใบกำกับภาษี ให้เป็น e-Tax Invoice appeared first on Chob Accounting.

e-Tax Invoice คืออะไร ?

e-Tax Invoice หรือ ใบกำกับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ คือ ใบกำกับภาษีที่ทำในรูปแบบไฟล์อิเล็กทรอนิกส์ แทนการออกเป็นกระดาษ โดยผู้ประกอบการสามารถออก จัดส่ง และเก็บรักษาใบกำกับภาษีผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ได้ โดยต้องเป็นไปตามรูปแบบที่กรมสรรพากรกำหนด

หากจะให้เข้าใจง่าย ๆ e-Tax Invoice คือการเอาใบกำกับภาษีแบบกระดาษมาอยู่ในรูปดิจิทัล เพื่อให้ทั้งผู้ประกอบการและลูกค้าสามารถใช้งานได้สะดวก ปลอดภัย และตรวจสอบย้อนหลังได้ง่ายนั่นเองค่ะ

e-Tax Invoice มีกี่รูปแบบ

กรมสรรพากร ได้กำหนดรูปแบบของ e-Tax Invoice ไว้ 2 แบบ ได้แก่

1. e-Tax Invoice by Email

e-Tax Invoice by Email คือ รูปแบบใบกำกับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ที่เหมาะสำหรับธุรกิจขนาดเล็ก ที่มีรายได้ไม่เกิน 30 ล้านบาท/ปี และอยู่ในระบบภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยต้องออกใบกำกับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ในรูปแบบของไฟล์ PDF/A-3 เท่านั้น แล้วต้องส่งให้ลูกค้าผ่านอีเมล พร้อมส่งสำเนา (CC) ให้กรมสรรพากรผ่าน csemail@etax.teda.th เพื่อให้ระบบประทับเวลาอัตโนมัติ (Time Stamp) และยืนยันความถูกต้องของเอกสาร

2. e-Tax Invoice & e-Receipt

e-Tax Invoice & Receipt คือ การออกใบกำกับภาษีและใบเสร็จรับเงินในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ เหมาะสำหรับธุรกิจหรือกิจการที่อยู่ในระบบภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) สามารถใช้ได้กับทุกรายได้ ไม่จำกัดวงเงิน รูปแบบเอกสารจะอยู่ในไฟล์ .xml ตามมาตรฐานที่กรมสรรพากรกำหนด และต้องส่งข้อมูลเข้าระบบเพื่อเก็บบันทึกอย่างถูกต้อง

หากผู้ประกอบการเลือกใช้ระบบนี้ จะต้องมีการลงลายมือชื่อดิจิทัล (Digital Signature) บนเอกสาร เพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือและความปลอดภัย ก่อนที่จะส่งให้ลูกค้าทุกครั้ง

รายละเอียดที่ต้องระบุใน e-Tax Invoice

1. ชื่อ ที่อยู่ และเลขประจำตัวผู้เสียภาษี ของผู้ขายสินค้าหรือผู้ให้บริการ
2. ชื่อ ที่อยู่ ของผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการ
3. หมายเลขลำดับของใบกำกับภาษี และหมายเลขลำดับของเล่ม (ถ้ามี)
4. ชื่อ ชนิด ประเภท ปริมาณ และมูลค่า ของสินค้า หรือบริการ
5. จำนวนภาษีมูลค่าเพิ่ม ที่คำนวณจากมูลค่าของสินค้าหรือบริการ โดยแสดงแยกออกจากมูลค่าดังกล่าวให้ชัดเจน
6. ต้องมีคำว่า “ใบกำกับภาษี” ที่ชัดเจน

ความแตกต่างระหว่าง e-Tax Invoice และใบกำกับภาษีปกติ

รูปแบบของเอกสาร

• e-Tax Invoice จัดทำในรูปแบบข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์
• ใบกำกับภาษีปกติ จัดทำในรูปแบบกระดาษ

การจัดเก็บ

• e-Tax Invoice เก็บไว้ในระบบคอมพิวเตอร์หรือคลาวด์
• ใบกำกับภาษีปกติ เก็บเป็นแฟ้มเอกสาร

การส่งมอบ

• e-Tax Invoice ส่งผ่านอีเมลหรือระบบออนไลน์
• ใบกำกับภาษีปกติ ต้องส่งเป็นเอกสารจริง

ความสะดวกในการตรวจสอบ

• e-Tax Invoice ตรวจสอบย้อนหลังได้ง่าย และลดความเสี่ยงเอกสารสูญหาย
• ใบกำกับภาษีปกติ เป็นเพียงกระดาษที่ต้องเก็บรักษาเอง

ข้อดี-ข้อเสียของการใช้ e-Tax Invoice

ข้อดีของการใช้ e-Tax Invoice

• ลดต้นทุนกระดาษและค่าใช้จ่ายในการจัดเก็บ
• ส่งมอบรวดเร็วผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์
• ปลอดภัย ตรวจสอบย้อนหลังได้ง่าย
• รองรับการทำงานในยุคดิจิทัลและเหมาะกับธุรกิจออนไลน์

ข้อเสียของการใช้ e-Tax Invoice

• ต้องลงทุนระบบซอฟต์แวร์และการปรับตัวของพนักงาน
• หากระบบขัดข้อง อาจกระทบต่อการออกเอกสาร
• ต้องมีการรักษาความปลอดภัยด้านข้อมูลอย่างเข้มงวด

กิจการที่ควรใช้ e-Tax Invoice

• ธุรกิจที่มีการออกใบกำกับภาษีจำนวนมาก เช่น ค้าปลีก ค้าส่ง และธุรกิจบริการ
• ธุรกิจออนไลน์ ที่ต้องการส่งเอกสารให้ลูกค้าอย่างรวดเร็ว
• องค์กรที่ต้องการลดต้นทุนกระดาษและค่าใช้จ่ายด้านเอกสาร
• บริษัทที่ต้องการเพิ่มความโปร่งใส และความปลอดภัยในการจัดเก็บข้อมูลทางภาษี

การนำ e-Tax Invoice มาปรับใช้ ไม่ได้เป็นเพียงการเปลี่ยนใบกำกับภาษีกระดาษมาอยู่ในรูปแบบดิจิทัลเท่านั้น แต่ยังช่วยยกระดับการทำธุรกิจให้ทันสมัยขึ้น ทั้งในแง่ความสะดวก ความถูกต้อง และความปลอดภัยของข้อมูล แม้อาจต้องใช้เวลาในการปรับตัวและลงทุนระบบบ้าง แต่ในระยะยาวจะช่วยลดต้นทุนการจัดการเอกสาร ลดความผิดพลาด และสร้างความน่าเชื่อถือให้กับกิจการได้มากขึ้น จึงถือว่าเป็นเครื่องมือสำคัญที่คนธุรกิจไม่ควรมองข้ามค่ะ

อ้างอิง : 

• กรมสรรพากร

The post e-Tax Invoice คืออะไร ต่างจากใบกำกับภาษีปกติอย่างไร ? appeared first on Chob Accounting.

ใบ 50 ทวิ คืออะไร มีความสำคัญอย่างไร ?

ใบ 50 ทวิ คือ หนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย ที่ผู้ว่าจ้างหรือนายจ้างออกให้กับผู้ถูกหักภาษี เช่น พนักงานประจำ ฟรีแลนซ์ หรือผู้รับจ้างอิสระ โดยระบุว่าในรอบปีภาษีที่ผ่านมามีการหักภาษีจากรายได้ไปเท่าไร และนำส่งให้กรมสรรพากรแล้ว

ใบ 50 ทวิ เป็นหลักฐานยืนยันว่า ผู้ว่าจ้างได้หักภาษีและนำส่งต่อกรมสรรพากรแทนผู้ถูกหักภาษีเรียบร้อยแล้ว อีกทั้งยังใช้เป็นเอกสารประกอบในการยื่นภาษีสิ้นปี เพื่อช่วยให้ผู้เสียภาษีคำนวณภาษีได้อย่างถูกต้องว่าต้องชำระภาษีเพิ่มหรือมีสิทธิ์ขอคืนภาษี และยังถือเป็นเอกสารที่กรมสรรพากรใช้ตรวจสอบความถูกต้องของรายได้รวมถึงภาษีที่ถูกหักไว้อีกด้วย

เราจะได้รับใบ 50 ทวิ ตอนไหน ?

ตามมาตรา 50 ทวิ แห่งประมวลกฎหมายรัษฎากร กำหนดว่า ผู้ที่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย ต้องออกใบ 50 ทวิ ให้กับผู้ถูกหักภาษี 2 ฉบับ ดังนี้

• ฉบับที่ 1 ต้องระบุข้อความว่า “สำหรับผู้ถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายใช้แนบพร้อมกับแบบแสดงรายการภาษี”
• ฉบับที่ 2 ต้องระบุข้อความว่า “สำหรับผู้ถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายเก็บ ไว้เป็นหลักฐาน”

โดยแบ่งช่วงเวลาในการออกใบ 50 ทวิ ออกเป็นเป็น 3 กรณี ดังนี้

1. ออกทุกครั้งที่มีการหักภาษี ณ ที่จ่าย

เมื่อมีการหักภาษีจากการจ่ายเงิน ไม่ว่าจะเป็นเงินเดือน ค่าจ้าง ค่าธรรมเนียม ค่าบริการ ค่าลิขสิทธิ์ รางวัล เงินสนับสนุน หรือรายได้อื่น ๆ ที่เข้าข่ายตามกฎหมาย ผู้จ่ายเงินต้องออกใบ 50 ทวิ ให้ทุกครั้งที่มีการหักภาษี

2. ออกให้ภายในเดือนกุมภาพันธ์ของปีถัดไป

ในกรณีที่มีการหักภาษีหลายครั้งตลอดทั้งปี ผู้จ่ายเงินสามารถออกใบ 50 ทวิ แบบสรุปรายการรวมได้ โดยต้องส่งมอบให้กับผู้ถูกหักภาษีภายในวันที่ 15 ของเดือนกุมภาพันธ์ของปีถัดจากปีภาษี เพื่อให้ทันกำหนดยื่นภาษีเงินได้ประจำปี

3. ออกเมื่อมีการจ่ายเงินได้บางประเภทตามกฎหมาย

เช่น เงินปันผล กำไรจากการถือหุ้น เงินชดเชย สิทธิประโยชน์จากการโอนทรัพย์สิน หรือรายได้อื่น ๆ ตามมาตรา 50(2), (3), (4) เป็นต้น ผู้จ่ายเงินมีหน้าที่ต้องออกใบ 50 ทวิ ให้แก่ผู้รับเงินทุกครั้งที่มีการจ่าย

สิ่งที่ต้องระบุในใบ 50 ทวิ

• ชื่อ–นามสกุล และเลขประจำตัวผู้เสียภาษีของทั้งผู้จ่ายเงินและผู้รับเงิน (หากผู้รับเงินคือบุคคลธรรมดา ให้ใช้เลขประจําตัวประชาชน)
• ประเภทเงินได้ที่ถูกหักภาษี เช่น เงินได้ตามมาตรา 40(1) หรือ 40(2) เป็นต้น
• จำนวนเงินที่ได้รับจริงว่าตรงกับที่ทำงานหรือลูกค้าจ่ายให้หรือไม่
• จำนวนภาษีที่ถูกหัก และนำส่งสรรพากรถูกต้องหรือไม่
• วันที่ เดือน และปี ที่ออกเอกสาร
• ลายมือชื่อของผู้มีอำนาจลงนาม พร้อมตราประทับบริษัท (ถ้ามี)

ดาวน์โหลดไฟล์ ใบ 50 ทวิ จากกรมสรรพากร ได้ที่นี่

ใบ 50 ทวิ ใช้ทำอะไรได้บ้าง ?

นอกจากจะเป็นหลักฐานยืนยันว่าผู้ว่าจ้างได้หักภาษี ณ ที่จ่ายแล้ว ใบ 50 ทวิ ยังถือเป็นเอกสารสำคัญที่ผู้มีรายได้สามารถนำไปใช้วางแผนภาษีและจัดการการเงินได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยการนำไปใช้หลัก ๆ มีดังนี้

1. ใช้ประกอบการวางแผนภาษี

ใบ 50 ทวิ สามารถใช้เป็นข้อมูลในการคำนวณภาษี ว่าจะต้องชำระเพิ่มหรือนำไปขอคืนภาษีได้ พร้อมทั้งช่วยให้เห็นภาพรวมรายได้ชัดเจน และวางแผนจัดสรรค่าใช้จ่ายได้เหมาะสมมากขึ้น

2. ใช้สิทธิลดหย่อนภาษีผ่านการลงทุน

ใบ 50 ทวิ ช่วยให้สามารถนำรายได้ไปวางแผนลงทุนเพื่อลดหย่อนภาษี เช่น

• การลงทุนกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ (RMF) หรือกองทุน Thai ESG
• เงินสะสมกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (PVD)
• เบี้ยประกันชีวิตและประกันสุขภาพ ที่สามารถนำไปใช้สิทธิลดหย่อนตามเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด

3. ใช้เปรียบเทียบและตรวจสอบการเสียภาษี

ใบ 50 ทวิ ยังเป็นหลักฐานที่ช่วยยืนยันจำนวนภาษีที่ถูกหักและนำส่งกรมสรรพากรจริง หากมีความคลาดเคลื่อน เช่น ถูกหักภาษีมากเกินไป ก็สามารถใช้เป็นหลักฐานในการยื่นขอคืนภาษีได้

หากทำใบ 50 ทวิ หาย ต้องทำยังไง ?

• หากเคยได้รับใบ 50 ทวิ แล้วแต่ทำหาย สามารถติดต่อผู้จ่ายเงิน เช่น นายจ้าง ฝ่ายบุคคล หรือแผนกบัญชี เพื่อขอออกใบ 50 ทวิ ใหม่ได้
• ในกรณีใบ 50 ทวิ ชำรุดหรือสูญหาย ผู้จ่ายเงินสามารถออกเอกสารสำเนาแทนได้ โดยจะมีการระบุคำว่า “ใบแทน” บนเอกสาร พร้อมลายเซ็นรับรองจากผู้มีอำนาจ ซึ่งสามารถใช้ยื่นภาษีได้เช่นเดียวกับต้นฉบับ

ใบ 50 ทวิ ถือเป็นเอกสารสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการยื่นภาษีของทุกคน ไม่ว่าจะเป็นพนักงานประจำหรือฟรีแลนซ์ เพราะเป็นหลักฐานยืนยันว่ามีการหักและนำส่งภาษีเรียบร้อยแล้ว การเก็บรักษาเอกสารนี้ให้ดี และตรวจสอบความถูกต้องก่อนยื่นภาษี จะช่วยให้วางแผนการเงินได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นการป้องกันปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นในภายหลังค่ะ

อ้างอิง : 

• กรมสรรพากร

The post ใบ 50 ทวิ คืออะไร สำคัญอย่างไร นำไปใช้ทำอะไร ? appeared first on Chob Accounting.